Мэлмий форум

    Сургамжит өгүүллэг

    Share
    avatar
    Amka Nergui Aea

    Бичлэгийн тоо : 584
    Join date : 2011-11-06
    Age : 26

    Re: Сургамжит өгүүллэг

    Шинэ сэдэв оруулах  Amka Nergui Aea on Мяг 11 сар 22, 2011 9:01 pm

    Аавын бэлэг

    Айлын ганц хүү коллежоо төгсөх дөхжээ. Олон сар хичээсний үз дүн нь сайн гараасай гэсэн эцэг хүүгийнхээ шалгалтыг залбирлаараа дэмжиж байв. Ганц хүүгийнхээ төлөө юугаа ч өгөхөд бэлэн аав нь коллежээ төгсөхөд нь өгөх бэлгээ сонгохдоо, авахыг хүсдэг зүүлийг нь бэлэглэхээр шийджээ. Төгсөлтийн өдөр бүх эцэг эхчүүд хүүхдүүддээ баяр хүргэхээр ирсэн байлаа.

    Багахан хайрцаг барьсан аавыгаа хүү нь тэврэн аваад коллежоо төгссөнөө баяртайгаар дуулгалаа. Хэмжээлшгүй ихээр баярласан аав нь хүүдээ байрцагтай бэлгээ өгчээ. Хүү хайрцгийг задлан үзвэл хавтсан дээр нь өөрийнх нь нэрийг алтан үсгээр сийлсэн библийн судар байв.

    Хүүгийнхээ царайг хувьсхийн улайхыг хараад эцэг нь үг хэлэх гэтэл хүү “Таны надад зориулж байгаа бүхэн чинь ердөө л энэ библи юм уу?” гэж хэлээд аавынхаа үгийг ч сонсолгүй бэлэглэсэн библийг нь чулуудчихаад яваад өгчээ.

    Олон жил өнгөрсөн байлаа. Амжилттай яваа бизнесмэн залуу өөрийн гэсэн хань ижил, үр хүүхэд, сайхан орон байртай хэнээс ч дутахгүй амьдарч байв. Гэсэн ч түүнд хөгшин настай эцэг нь аргагүй үгүйлэгдэж байсан юм. Төгсөлтөөсөө хойш нэг ч удаа аавынхаа барааг хараагүй хүү гэр рүүгээ цахилгаан утас илгээж, очих тухайгаа дурджээ. Харин аавыг нь аль хэдий нь нас бараад бүх хөрөнгөө хүүдээ үлдээсэн тухай зурвас л буцаж ирлээ. Залуу яаравчлан гэртээ очив.

    Аавынхаа гэрт орж ирээд тэрээр маш их гуниглаж, сэтгэл зүрх нь өвдлөө. Тэгээд аавынхаа хэрэглэж баысан бүхий л эд зүйлсийг эмхэлж эхлэв. Энэ үед түүний гарт цоо шинэхэн, алтан үсэгтэй библийн судар таарчээ. Яг л түүний хаяад явсан тэр л янзаараа байлаа. Залуу нулимстай нүдээр номоо дэлгэн, хуудсуудыг аажуухан эргүүлж үзтэл арын хавтаснаас нь туузаар чимэглэсэн машины түлхүүр газар унах нь тэр. Түлхүүр дээр машин болоод өөрийнх нь нэр сийлээстэй байх бөгөөд ард нь “Ааьынхаа сэтгэлд үргэлж бахархал болж явдаг хайрт хүүдээ...Ааваас нь” гэж сийлсэн байжээ.

    Хүн та амьдралаа аз жаргалтай байлгая гэвэл эргэж хараад гэмших зүйл битгий хийгээрэй. Бодлогогүй хийсэн үйлдэл хэзээ ч сайн зүйлд хүргэхгүй нь лавтай.
    avatar
    Amka Nergui Aea

    Бичлэгийн тоо : 584
    Join date : 2011-11-06
    Age : 26

    Re: Сургамжит өгүүллэг

    Шинэ сэдэв оруулах  Amka Nergui Aea on Мяг 11 сар 22, 2011 9:06 pm

    Дөрвөн эхнэр

    Маш баян нэгэн худалдаачин эр дөрвөн эхнэрийн хамт амьдран суудаг байжээ. Хэдийгээр дөрвөн эхнэртэй ч хамгийн бага эхнэртэй ухаангүй хайртай бөгөөд түүнийгээ сайхан бүхнээр тэтгэж, чамин бүхнийг авч өгнө. Гэвч хайртай эхнэр нь түүнд өгөөд гийгүүлээд байдаг зүйл алга байлаа.

    Худалдаачин гурав дахь эхнэртээ ч мөн адил хайртай. Энэ эхнэрээ бусад баячуудад гайхуулах дуртай бөгөөд үзэсгэлэн гоогоороо бахархал болсон нэгэн бүсгүй байлаа. Гэхдээ л өөр баян эрс түүнийг нь булаачих вий гэхээс үхтлээ айдаг байсан гэнэ.

    Харин хоёр дахь эхнэр нь баян эрийн хувьд жинхэнэ ухаалаг, боловсролтой, бодолтой нэгэн бөгөөд бусад эхнэрүүдтэйгээ бус харин хоёр дахь эхнэртэйгээ л элдэв асуудлын талаар зөвлөлддөг байжээ. Тэгээд ч энэ эхнэр нь хүнд хэцүү үе тулгарахад нь үргэлж дэргэд нь байдаг байв.

    Худалдаачин анхны эхнэртэй л хайргүй байв. Хэтэрхий үнэнч, шударга, халамжтай, арын амьдралаа авч явдаг нь зөвхөн анхны эхнэр нь л байсан юм. Гэхдээ өөрт нь чин сэтгэлээсээ хайртай эхнэрээ нөхөр нь даана ч хүн гэж тоодоггүй байв.

    Гэтэл худалдаачин эр хүндээр өвчилж, үхэх дөхөж байгаагаа ч гадарлаж эхлэв. Тэгээд өөрөө өөртөө:
    -Би дөрвөн эхнэртэй атал ганцаараа үхэлтэй нүүр туллах гэжүү? Там ч бай диваажин ч бай алинд нь ч би ганцаардахыг хүсэхгүй байна. гэж хэлжээ.

    Тэгээд дөрөв дэхь эхнэрээ дуудан ирүүлээд
    -Би чамдаа бүхнээс илүү хайртай билээ. Бүхий л сайхан болгоныг би чамдаа зориулдаг байсан. Гэхдээ одоо миний нас дуусчээ. Чи надтай хамт хойд ертөнцөд ч гэсэн хамт байх уу? гэж асуулаа.
    Харин хайртай отгон эхнэр нь түүнд:
    -Хэзээ ч үгүй гэдэг үгнээс өөрийг хэлэлгүй өрөөнөөс нь гүйх шахам гараад явчихав. Түүний энэ үг нөхрийнх нь зүрхийг хутгаар сийчих шиг л болов.

    Хөгшин эр гурав дахь эхнэрээ дуудан мөн асуувал:
    -Үгүй ээ. Одоо байгаа амьдрал минь надад таалагдаж байна. Би угаасаа чамайг үхэхэд өөр эртэй гэрлэнэ гэж хэлээд гараав явав. Энэ үг нөхрийнх нь сэтгэлийг мөс шиг л хөлдөөж орхив.

    Хоёр дахь эхнэр орж ирлээ. Хөгшин эр мөн асуувал:
    -Авааль нөхөр минь. Би энэ удаад зовлонг тань хуваалцаж үл чадна. Гэхдээ чамайг би эцсийн замд тань үдэж өгөх болно гэж хэлэв. Энэ хариулт нь баян эрийн сэтгэлийг гонсойлгоод зогсохгүй, үхэлрүү нь бүр ч түлхэж орхих шиг болов.

    Гэтэл өрөөнд турж эцэж, тамир тэнхээ нь хэдийнэ барагдсан анхны эхнэр нь орж ирээд:
    -Би чамайгаа хэзээ ч орхихгүй ээ. Би үргэлж чамтай хамт байж, хамт үхэх болно гэж хэлжээ. Худалдаачин харин энэ үед нулимс дуслуулан:
    -Би чамайгаа илүү ихээр хайрлах минь яалаа гээд тэврэн авлаа…

    Үнэндээ дөрвөн эхнэрүүд бол бидний амьдралын нэгээхэн хэсгүүд юм.
    -Дөрөв дэхь эхнэр бол бидний бие цогцос юм. Бид бие цогцсоо яаж ч хайрлаж, гоёж гоодоод, сайхан харагдуулах гэж хичээсэн ч хэзээ нэгэн цагт бие маань биднийг орхиод л үлдэнэ.

    -Гурав дахь эхнэр бол биднийхэргэм зэрэг эв хөрөнгө цуглуулсан баялаг маань билээ. Гэхдээ бид үхэхэд эд баялаг өөр хэн нэгнийх болж, биднийг орхидог.

    -Хоёр дахь эхнэр бол бидний анд нөхөд, гэр бүлийнхэн маань юм. Бидэнтэй хэдий ойр байж, зовлон жаргалыг хамт туулавч, үхэх цагт үдээд хоцордог шүү дээ.

    Харин анхны эхнэр бол бидний амьдрал, зүрх сэтгэл, амьдралын тань туулж өнгөрүүлсэн хором бүр байх болно. Та түүнийг байгаа үед нь хайрладаггүй, бас санадаг ч үгүй. Гэхдээ эцсийн мөчид үхэхэд энэ сайхан мөчүүд бидэнтэй хамт үүрд явдаг…
    avatar
    Анужин
    Admin

    Бичлэгийн тоо : 37
    Join date : 2011-11-06
    Age : 24
    Байрлал : UB

    Re: Сургамжит өгүүллэг

    Шинэ сэдэв оруулах  Анужин on Ням 11 сар 27, 2011 11:52 am

    zuwshd
    avatar
    Amka Nergui Aea

    Бичлэгийн тоо : 584
    Join date : 2011-11-06
    Age : 26

    Re: Сургамжит өгүүллэг

    Шинэ сэдэв оруулах  Amka Nergui Aea on Ням 11 сар 27, 2011 10:14 pm

    Хойд эцэг болон төрсөн ээжийн тухайд…

    Эрхэм уншигчид та бүхэнд энэ өдрийн мэндийг хүргэе. Би ямар нэгэн байдлаар хойд эцгийн талаар нийтлэл гарах боловуу гэж бодож энэ сайт руу орж ирж ирж байнга нийтлэлүүдийг уншдаг уншдаг уншигч байна. Энэ удаад яалт ч үгүй нийтлэл бичмээр санагдлаа. Миний бага нас 7 нас хүртлээ эмээ өвөө дээрээ өсөх хүртэл үргэлжилсэн гэж боддогийн. 7 наснаас хойш хүүхэд нас гэж надад байгаагүй гэж боддог. Гэхдээ миний л хувьд шүү дээ. Хөндлөнгөөс харсан хүнд бол хэзээ ч тэгж харагдахгүй л дээ. Би багаасаа эцгээ ямар хүн байдгийг мэдэхгүй өссөн. Ээж маань ч энэ тухай хэзээ ч ярьдаггүй байсан. Би одоо 30 настай л даа. Би 7 нас хүртлээ ээжийнхээ ээж аав дээр өсөөд нагац эгч нартаа дээрэлхүүлсээр байгаад хүнд өс санадаг болсон ч юм шиг санагддаг юм надад. Өнчин хүн өөнтөгч гэдэг шиг нагац эгч нар болон эмээ маань хүртэл надад хатуу хандаад байгаа юм шиг санагддаг байсан надад.

    Гэхдээ энэ маань бодит амьдрал дээр ч үнэн байсан. За ингээд бичих гээд байгаа зүйл рүүгээ ороё. Ээж маань намайг завхай залуугаас төрүүлээд тухайн үед миний төрсөн эцэг болох уг завхай залуу ээж бид хоёр гээд нэлээн гүйсэн боловч ээж маань хатуу хүн болохоор нүүр өгөлгүй би гэдэг хүн эцэг гэдгээ мэдэлгүй өссөн юм даа. Тэгээд ээж маань одоогийн хойд эцэгтэй маань дотносож би гэдэг хүн хойд эцгийн царай харсан хүн болсон. Хойд эцэг маань тухайн үед юугаа ч мэдэхгүй надад сайн хүн шиг санагддаг байсан боловч тун удалгүй миний амьдрал үнэн дарамттай болж эхэлсэн. Тухайн үед манайх гэр хороололд нэг жижиг өвлийн байшинд байдаг байсан. Хойд эцгийх л дээ. Хойд эцэг маань үнэхээр арчаагүй нүүрс түлээгээ ч санаагаараа бэлтгээд өгчихгүй. Ээж маань л юм бүхэнд нь гүйнэ. Ядаж байхад миний доор дахиад 4 дүү гаргачихдийн. Ээж маань юм бүхэнд бухимдаад тэгэх бүртээ тэр бухимдлаа надад гаргадаг байсийн. Одоо бодоход аймаар гомддогийн. Гэр хороололд амьдрахад ус түлээнээс эхлүүлээд бүгдийг би зохицуулдаг байсан тэгэхгүй бол ээж маань аймаар загнаж уурладаг байсан. Нэг удаа эмээ өвөө дээрээ очоод орой нь ирэх байтал тэндээ халуураад яалт ч үгүй өглөө нь ирсэн чинь ээж маань намайг аймаар загнаж билээ. Худлаа ярьж ажил алдууллаа гэж шүүдээ. Би дүү нараа авах гээд сургууль дээрээ дуртай дугуйландаа хүртэл оройтох эрхгүй байсөөн.

    Нэг удаа дүүгэээ цэцэрлэгээс нь авалгүй оройтуулсан чинь ээждээ алуулах шахсан. Одоо бодоход үнэхээр гомдмоор. Миний төрүүлсөн хүүхэд юм шиг л. Хойд эцэг маань дээрээс нь намайг оролддог байсан. Бүх хүмүс нь унтсан ч бие биеэ харж болдог тэр жижиг байшинд гэрэл асаалттай байхад ээж нөгөө талын орон дээр унтаж байхад, хойд эцэг миний орны урд суучихаад хөнжил доогуур гараа явуулаад миний эрхтнийг оролдоод байдаг байсан. Үнэхээр дур гутмаар. Энэ байдал хэд хэдэн удаа давтагдсан ч ээж маань ямар ч сэжиг энэ тэр аваагүй. Би тэр үед 12-13 настай л байсан байх. Одоо болтол хойд эцгийн үйлдэл бодогдоод үзэн яддаг.

    Яг тэр үеэр ээж маань бага дүүг сахиад эмнэлэгт хэвтэх болоод би хойд эцгийг бодохоос дургүй хүрээд орондоо уйлсан чинь ээжид охин чинь юу ч болоогүй байхад уйлсан гэж ээжид хэлээд ээж эмэгтэй хүн байж яагаад байгааг ч тодруулалгүй намайг загнаж байж билээ. одоо бодохоор аймаар гомддогийн. бас нэг удаа хашаагаа янзлахаар болоод хойд эцэг намайг хашааны гадаа гаргаад өөрөө дотор нь юм янзалсан болоод сууж байсан чинь нэг хүн ирээд надад гоё чихэр өгий энэ тэр гэсэн чинь хашааны завсраар чимээгүй инээгээд л хараад зогсоод байж билээ. Би айсандаа гүйгээд л орчихсон. Одооо бодохоор аймаар дургүй хүрдгийн. Төрсөн охин нь байсан бол хараад инээгээд зогсоод байх байсан боловуу гэж. Юм л бол ээжид ховлоод л ээж маань учрыг нь ололгүй намайг мөн ч их загнадаг байж билээ. Би анх биенийхээ юмыг ирэхэд хүртэл ээжийгээ загнах байх гэж бодоод хэлэлгүй өнгөрч байсан. Гурил яаж зуурахыг заагаагүй байж хамгийн анх гурил зуурсан чинь аймаар загнаад. Хэзээ ч намайг муу охин минь хойд эцэгтэй хүн шүү гэж боддогүүй байсанд нь. Сүүлд дахиад нэг хашаа байшин авсан чинь тэрнийхээ үл хөдлөхийн гэрчилгээг авахдаа 4 дүү болон ээж хойд аав тэд нар нэр дээрээ авсан байна лээ. Яагаад том охин намайг оруулаагүйн бол доо гэж. Миний нэр орсон ч би дүү нартайгаа заргалдаж газар булаацалдахгүй л дээ. Гэхдээ л бодсон чинь аймаар шоовдор санагдсан.

    Одоо ээждээ ч гомдоод байдаг болчихсон. Намайг хэзээ ч ойлгож байгаагүйд нь. Хойд эцгийг бол бүүр үзэхгүй. Би одоо хүнтэй суугаад хэрэндээ сайхан амьдарч л байна. Би өөрөө охин хүүхэдтэй ч болсон. Би охин хүүхдээ хэзээ ч өөрийн гэх төрсөн ээж хойд эцэгтээ орхидоггүй. Яагаад гэхлээр хашир хүн болохоор. Миний охинийг ч ялгаагүй оролдох байх гэж боддог болохоор дургүй хүрээд орхих ч бодол төрдөггүй. Би одоо дундаж хэмжээнд сайн хань үр хүүхдүүдтэйгээ үнэхээр сайхан амьдарч байна. Хойд эцгийгээ үзэн ядаж байгаа ч дээрээс нь ээждээ гомдоод байхын. Бичих гэсэн зүйлүүд зөндөө байгаа боловч тоймтой хэдхэнийг нь орууллаа. Надтай ижил хойд эцгийн гар харч амьдарч явсан хүмүүс байдаг боловуу, тэр хүмүүс асуудлыг хэрхэн шийдвэрлэж гарч ирсэн бол гэдгийг мэдэх гэсэн үүднээс энэ нийтлэлийг бичиж байна. Та бүхэн саналаа харамгүй өгөөрэй. Дашрамд хэлэхэд би хойд эцгээ маш сайн хүн гэж танилцуулсан болохоор нөхөр маань хойд эцэг гэж мэддэг хэрнээ маш их хүндэлж харьцдаг. Би болохоор дотроо маш их үзэн яддаг боловч жүжиг тоглооод удаж байна даа…
    avatar
    Amka Nergui Aea

    Бичлэгийн тоо : 584
    Join date : 2011-11-06
    Age : 26

    Re: Сургамжит өгүүллэг

    Шинэ сэдэв оруулах  Amka Nergui Aea on Ням 11 сар 27, 2011 10:55 pm

    Эргэж битгий хар

    Үдшийн салхи зөөлөн үлээж,нар зугуухан төөнөнө.Гэр гэрийн зүг цаанаа л нэг аз жаргалтай яаран алхлах хүмүүс зөрж өнгөрнө.Сарнай ч мөн тэдний л адил ажилаа яаравчлан дуусгаад халуун дулаан гэрлүүгээ харьж явна.Өнөөдөр түүний хувьд бусад өдрүүдээс онцгой гайхамшигтай өдөр байлаа.Хайрт ханийх нь царай харагдаж анх хэрхэн танилцаж байсан,анхны болзоо,хурим бүх л нандин дурсамжаа сэтгэлдээ зуран инээмсэглэн алхална.Гурван жилийн өмнөх энэ өдөр хайрт хань Анандынхаа журамт гэргий байхаа тангаргалаж гал голомтоо бадраасан юм.Аз жаргал хайр сэтгэлээр цалгин байвч тэр хоёрт удам залгах үр заяасангүй. Анандыг ажлаасаа ирэхэд нь Сарнай халуун хоолтой угтаж өдөр тохиолдсон бүгдээ хаман ярьж,ханатлаа эрхэлж аван аз жаргалтай байвч тэд гэрийг нь дүүргэх “бяцхан хайр”-ыг хүсэн мөрөөдөвч бие биенээ гомдоохоос эмээн үл хэлж зүрхэлнэ. Гэтэл ойрд Сарнай ажилдаа ядарч урьд нь дурладаг байсан сармистай шөлөө уух битгий хэл үнэрийг нь ч авч чадахаа больжээ.Маргааш нь цайныхаа цагаар найзыхаа ятгалгаар ойролцоох эмнэлэгт очиж эмчид учир шалтгаанаа тоомжиргүй тоочин ширээн дээрх балыг оролдон хайнгадуу суутал эмч түнийг ЭХО-д харуулахыг зөвлөлөө.Эмч үзлэгээ дуусгаад түүнрүү харж баяр хүргэе нэг сар 3 хоногтой байна гэв.Итгэж ядан эмчийн гарыг чанга атгаад нулимс дуслуулан хичнээн лавласныг бүү мэд. Ийм хариу сонсоно гэж огт төсөөлөөгүй Сарнай шуудхан хайртдаа хэлэхээр завдаснаа больж орой хэлхээр шийдэн алхалж яваа нь энэ байлаа.Ханьдаа яаж хэлнээ,тэр минь яасан их баярлах бол гэхээс зүрх нь догдлон хэвлий дэхь үрээ илэн амьд явах, амьдрах яасан сайхан юм бэ гэж шивнэн явлаа.
    Гэртээ иртэл Ананд хаалгаа тайлан урьдынхаараа тэвэрч үнсэлгүйгээр чамд хэлэх юм байна гээд эргэв. Сарнай багахан гоморхон буйдан дээр суугаад надад бас хэлэх юм байгаа гэв.Ананд түүний өмнө сөхөрч суугаад хайрт минь намайг өршөө би өөр хүнийг сэтгэлдээ тээгээд удаж байна.Дэндүү их хайртай болж байгаагаа мэдэр ч байна тэр хүний л дэргэд байж хайрламаар байна гээд пал хийтэл хэлэх нь тэр.Сарнай юу болж байгааг ухаарч чадахгүй дэмий л өмнө нь арчаагүйгээр өвдөг сөхрөн өөр хүнд сэтгэл алдарсан хайрлаж явсан ханийгаа гөлрөн суув.Ананд цааш нь хэлэхдээ тэр маань хоёр хүүхэдтэй би тэднийг төрсөн үр шигээ хайрлаж чадна,чи минь гайхалтай эмэгтэй надгүйгээр сайхан амьдарч чадна аа гээд нүүрээ даран уйллаа.Сарнайгийн дотор тэсэхийн аргагүй давчдаж,нүд нь харанхуйлж, цөхөрлийн нулимсаа шүд зуун тэвчлээ.Хамтын амьдрал,хайр сэтгэл энэ бүхэн хаашаа алга болов,нүдрүү нь хараад хэлдэг байсан “би чамдаа хайртай” гэх үг хаачсан юм бол? Би ер нь чиний хувьд юу байсан юм бэ?хайр сэтгэл чинь хоосон амлалт байсан гэж үү гэх үй түмэн асуултгүй-хариулт,хариултгүй-асуулт хөвөрч цээж нь урагдах шиг болж дэмий л хэвлийгээ илж миний хүү битгий сонсоорой гэж үглэн байлаа.Би чамд итгэж хайрлаж байсан нь алдаа байсан юм уу?Гэр бүл гэдэг хэрэглээд л хаядаг амны цаас гэжүү гээд орилмоор байв.Хүний хүүхдийг хайрлана гэнэ ээ,гэхдээ бидний “бяцхан хайр”-аа яах юм бэ яаая гэсэн юм бэ гэж хэлмээр байв ч тэвчин арай гэж амаа нээн –Яв даа “Эргэж хэзээ ч битгий хараарай” тэр цагт аль хэдийн хожимдсон байна.Чи их азгүй хүн юм даа гэв.
    Дотроо чи азгүй,чамайг хайрлан угтах хань байхгүй,хэн ч ааваа гэж тосон гүйхгүй чи тэр жаргалыг мэдэрч чадахгүй чи их азгүй хүн юмдаа гэж хичнээн хараан зүхэж орилж нулимж байсан ч тэр одоо ганцаараа биш гэдгээ л хамгаас илүү мэдэрч байлаа.
    avatar
    Amka Nergui Aea

    Бичлэгийн тоо : 584
    Join date : 2011-11-06
    Age : 26

    Re: Сургамжит өгүүллэг

    Шинэ сэдэв оруулах  Amka Nergui Aea on Ням 11 сар 27, 2011 11:04 pm

    УСЧ

    1952 оны долдугаар сарын 4нд 34 настай нэгэн усч бүсгүй Номхон далайн усанд шумбан Каталин арлаас 34 км-ийн өрнөдөд орших Калифорниягийн зүг сэлэхээр болов.Хэрэв амжилттай болбол үүнийг хийсэн анхны эмэгтэй болох байв.Флоренц Чадвик гэх энэ усч эмэгтэй Манс тэнгисийг 2 чиглэлд гаталсан анхны эмэгтэй юм. Тэр өглөө ус маш хүйтэн , бас өтгөн манантай байсан ба дэргэд нь явах усан онгоц бараг харагдахгүй байлаа.Сая сая хүн түүнийг зурагтаар үзэж байв. Тэр тэсгим хүйтнийг ажралгүй 15 цаг сэлжээ. Гэвч дэргэд нь завьтай яваа ээж дасгалжуулагч хоёрынх нь тэсээрэй эрэг ойрхон байна гэсэн үгийг үл тоон уснаас гарахыг гуйлаа. Бээрч даарсан усч Калифорниягийн эрэг хүрэхэд 800 метр дутуу байхад гарсан шалтгаанаа ингэж тайлбарлав" Хэрвээ би эргийг харсан бол чадах байсан юм" гэж харамсан өгүүлжээ. Зорилгоосоо буцах шалтгаан нь хүйтэн ус , ядарсан хоёрын аль аль нь биш байв. Харин зөвхөн манан ихтэй байснаас болж эргийг харж чадаагүй байна. Энэ бол амьдрал дээр тохиолдох л зүйл. Ямарваа нэгэн зүйл дээр амжилт олохын тулд өмнөө бодитой, хүрч болохуйц зорилго тавих хэрэгтэй.
    avatar
    Amka Nergui Aea

    Бичлэгийн тоо : 584
    Join date : 2011-11-06
    Age : 26

    Re: Сургамжит өгүүллэг

    Шинэ сэдэв оруулах  Amka Nergui Aea on Дав 11 сар 28, 2011 7:08 pm

    6 sariin romance
    -Аааа, Ганаа одоо больё оо. Би айгаад байна.
    Эмэгтэй хүний царгисан цоглог дуу цэцэрлгээр нэг түгэх аж. Хамгийн том модны дэргэдэх жаахан хүүхдэд зориулсан бяцхан дүүжин дээр нэг норсон үстэй бүсгүй савлуурдан тоглоно. Төмөр гинжнээс нь нэг өндөр царайлаг залуу түлхэж байлаа.
    -Чи л өөрөө түрүүн нисмээр байна гээд байсан ш дээ...гээд Ганаа хөгжилтэйеэ инээхэд
    -Тэр чинь тоглож байсан юм аа хэмээн бүсгүй бас л инээсээр гэрэвшингүй гэгч нь хариулав. Түүнд Ганаа хэдхэн цагийн өмнө танилцсан хирнээ хэзээний найз залуу шиг нь дотно санагдах болж. “Болохгүй юмсан” гэж дотроо бодоод өөрийгөө хориглох шалтгаан хайсан ч нэг ч олигтой шалтгаан олдоогүй, өөрөө ч олохыг хүсээгүй болохоор энэ удаад тэр зүгээр л зүрх сэтгэлээ дагахаар шийдсэн аж.
    Дүүжинг улам өндөрт хөөргөхөөр залуу түрүүнийхээсээ арай хүчтэй түлхэв.
    -Тэгвэл миний нэг хүслийг биелүүл.
    -Эээ хэмээн Цэцэглэнг эрхлэнгүй дуугарахад өндөрт хөөрсөн дүүжин нь доош огцом бууж өрөөсөн шаахай нь тээр хол элсэн талбай дээр шидэгдчихэв.
    -Өө яана аа.
    Хоёр жижигхэн хөлөө дээшээ өргөж, хооронд нь нийлүүлээд бүсгүй залуу руугаа нэг харснаа долоовор хуруугаараа шаахай байгаа зүгт заахад нь Ганаа өмнөхөөсөө ч чанга инээгээд өмнө нь ирж хоёр гараа өвдгөн дээрээ тавин бөхийж, “Миний хүслийг эхлээд биелүүлнэ гэж амла” гэв. Хав хар нүд. Бор өнгөний өчүүхэн туяа ч үгүй, яг шив шинэ мойл шиг, үл ялиг ус гүйлгэнэсэн хав хар нүд. Удаан хараад байвал дотор нь ороод живчихмээр. Түрүүнээс хойш ингээд эгц өөдөөс нь харах болгонд бүсгүй залгиулчих шиг, тархи нь яг хов хоосон хонгил шиг болчихоод байлаа.
    “Тэр яаж ингээд байна аа?”
    -За гээд тэр толгойгоо хурдан хурдан дохив. Тэгмэгц залуугийн нүд нь сэргэж ирээд, хүүхэд шиг гүйгээд шаахайг нь авчиран хөлд нь углахаар доош суулаа. Яг одоо хөлийг нь бариад шаахайг нь өмсгөж өгч байгаа энэ залуу, ер нь энэ болоод байгаа бүх юм нэг нүдээ нээхэд байхгүй болоод, гэртээ орон дээрээ сэрэх вий дээ гэхээс Цэцэглэн үнэхээр их айж байлаа. Эсвэл гэнэт бөөн тоосонцрууд болоод замхарчих вий дээ гэхээс түүнийг тэврээд тавимааргүй, дэргэдээс нь холдмооргүй. Ийм айдсыг тэр өмнө нь мэдэрч байсангүй.
    Ганаа хөлийг нь тавичихаад, дээшээ хараад “Хоёулаа нэг өдөр эхнэр нөхөр шиг байх уу?” гэж пал хийтэл хэлж орхиход бүсгүйн зүрх нь яг гэрлийн хурдаар цохилоод эхэлж байгаа юм шиг санагдлаа.
    -......
    - Чи надад харин таалагдаад.
    -.......
    -Үгүй яахав дээ хөгжилтэй ш дээ. Тэгэх үү?
    -......
    -Ганцхан өдөр гээд Ганаа хуруугаа гозойлгон өөдөөс нь татгалзчих вий дээ гэсэн харцаар гүн ширтлээ.
    -мм...
    Яг үнэндээ түрүүн энэ үгийг сонссоноосоо хойш хамаг бие нь хөшчихөөд хурдхан зөвшөөрмөөр байсан ч арай гэж нэг дуугарч чадсан нь ердөө л энэ. Ганцхан өдөр гэдэг л түүнд хэцүү санагдаж байлаа. “Яагаад маргааш ч гэсэн байж болохгүй гэж?”
    -За гэж хэлсэн үг нь хоолойгоор нь арай гэж багтаж гарах шиг, тийм том санагдлаа. Гэнэт их салхи гарч, бүсгүйн үс хийсэхэд дэргэдэх модных нь навчис бие биетэйгээ цохилдон сэрчигнэх нь яг олон бяцхан хүмүүс нэг нэгнээ алгадах мэт шир шир хийсэн чимээ гарч байв. Ганаа толгой дээгүүр нь давуулж дохиод
    -Сонссон уу? Бид хоёрыг гэрлэсэнд баярлаад алга ташиж байна.
    -Хэн?
    -Навчнууд гэхэд нь бүсгүй тэсэлгүй инээчихэв. Өөрөөс нь ч илүү ийм гэнэн цайлган хүн энэ хорвоо дээр байдаг байсан санж.
    -Чи яг зураач юм уу, зурагчин...ямар нэг уран бүтээлч хүн байх аа?
    -Тэгж санагдсан уу. Таасангүй дээ гэснээ залуу нэг юм санав бололтой
    -Өө хоёулаа одоо нэг тийшээ явъя.
    -Хаашаа?
    Гараас нь хөтлөөд алхлаа.
    -Дараа тайлбарлана аа.
    “Би яг одоо 180 гаруй өндөртэй, уртавтар үстэй, зурагчин аль эсхүл зураач байж мэдэх, 3-хан цагийн өмнө танилцаад хоёр цагийн өмнө учир битүүлгээр барьж аваад үнсчихсэн, тодруулбал яахаас ч буцахгүй ийм нэг залуутай цуг хаа нэг тийшээ явж байна. Хаашаа гэдгийг нь чөтгөр бүү мэд. Харамсах болов уу...Яасан ч харамсаж зүрхлэхгүй байх”
    17 цаг 55 минут
    Цэцэглэн “Effect Photo Studio” гэсэн газар луу “нөхөртөө” хөтлүүлсээр орчихлоо. Гэтэл хэд алхахын зуургүй “Манайх хаах гэж байна аа” гэсээр нэг дунд эргэм насны эмэгтэй тэднийг хойшоо түлхэв. Ганаа “Эгч ээ, бид хоёр ганцхан хуримын зураг даруулна тэгээд л болоо” гэхэд “Одоо амжихгүй ээ, гарцгаа гарцгаа” хэмээн загнав.
    -Харин бид хоёр аав ээжээсээ нууцаар гэрлэлтээ батлуулах гэж байгаа юм аа. Тэгээд ядаж хуримын зурагтай болохыг хүссэн юм. Гуйж байна ш дээ.
    Цэцэглэн чимээгүй л өнөөх эгчийн өөдөөс хараад инээмсэглэлээ.
    -Ээ хөөрхийс тийм үү? Гэхдээ маргааш болцгоо, эгч нь маргааш аваад өгье.
    -Маргааш өглөө би Солонгос явах гээд байгаа юм аа гэж хэлэхэд нь түүний дууны өнгө өмнөхөөсөө илүү цөхөрсөн байдалтай, бас харц нь энэ удаад үнэнээсээ ярьж байгааг нь илтгэж байлаа.
    Зурагчин эгч чимээгүйхэн харж байснаа “За за ганцхан л зураг шүү” хэмээлээ.
    Цав цагаан өнгийн бөмбөгөр хормойтой, торон энгэртэй даашинзыг өмсөж зогсохдоо Цэцэглэн жинхэнээсээ хурим хийх гэж байгаа юм шиг л баахан догдоллоо. Гялалздаг шигтгээтэй титмээ засаад өрөөнөөс гараад ирэхэд нь өөдөөс нь эрвээхэй зангиа, хар tuxedo өмссөн цэмцгэр залуу зогсож байв. Ямар нэг кинонд тоглож байгаа юм шиг мэдрэмж.
    -Сүйт бүсгүй минь сайн уу? гээд гарыг нь зөөлөн үнслээ. Тэгээд бүсэлхийгээр нь тэвэрлээ. Цээжин дотор нь бөөн эрвээхэй орчихоод гарах гээд нисэлдээд байгаа мэт санагдаад Цэцэглэн зүрхээ дарлаа. Гайхалтай сайхан байгаа хирнэ, яагаад ч юм нэг л түгшүүртэй байдал өөрөөс нь түрүүнээс хойш салахгүй байлаа. Яг юунд ингэтлээ түгшээд байгаагаа олж чадсангүй.
    -За бэлэн үү?
    Хуримын хувцастай залуухан хос хацраа нийлүүлэн зогсоод зургаа даруулчихав. Дараа нь бүсгүй хувцас солих өрөөнд ороод даашинзаа тайлах гэтэл нэг дулаахан гар араас нь тэврээд авлаа. Тэр ороод ирчихэж. Хүзүүнд нь уруулаа зөөлөн шүргүүлснээ халааснаасаа утсаа гаргаж ирээд дээр нь Ганаа Фрэнк Синатрагийн “Something stupid” дууг тавиад бүсгүйг мөрөөр нь эргүлэн өөр лүүгээ харууллаа. Тэгээд толгойд нь хацраа наагаад аяархан найгаж, тэр хоёр бүжиглэж эхлэв. -Хуримлаж байгаа хосууд чинь бүжиглэдэг биз дээ хэмээн чихэнд нь шивнэхэд бүсгүй яаж амьсгалаад байгаагаа ч мэдэх сөхөө байсангүй.
    “Then I go and spoiled it all by saying something stupid like I LOVE YOU...” Энэ хэсгийг нь залуу чихэнд нь улам ойртоод зөгийн бал шиг өтгөн хоолойгоор аяархан дуулж өгөв.
    Уруулаараа дух сормуусыг нь багахан шүргээд нүдийг нь үнслээ. Дараа нь уруул, доошлоод хүзүүг нь эрэгтэй хүнийх гэхэд итгэмээргүй зөөлөн уруулаараа үнсэж эхлэв. Даашинзны энгэр мөрийг нь даган унахад тэр мөрийг нь үнсэв. Хөл дээрээ ч тогтвортой зогсож болмооргүй хэтэрхий бүр хэтэрхий уярмаар санагдахад бүсгүйд гэнэт энэ бүхнээс зугтмаар санагдлаа. Ганаа мөрийг нь дээшлүүлж өмсүүлээд, “Би гадаа гараад хүлээж байя” гэж шивнэн гарч явав. Цэцэглэн өөрийнхөө богино өмд, цамц хоёроо өмсөж байхдаа энэ бүх хэтэрхий сайхнаас сэрэх цаг нь болсон юм шиг санагдав. Тэгээд тэр зугтахаар шийдлээ. Юунаас болоод ингээд байгаагаа сайн ойлгоогүй боловч зүрх нь нэг л айдсаар дүүрчихээд зугтахаас нааш зүгээр болохооргүй юм шиг санагдаад байлаа. Тэгээд тэр хувцсаа өмсөөд л гараад гүйчихлээ. Угаалгасан зургаа авч зогссон Ганааг эргэж харахын гүйхийн завдалгүй бүр хамаг хурдаараа гараад гүйчихэв. Аль болох хурдан энэ зүүднээс холдоод өөрийнхөө байх ёстой газар, гэртээ очъё хэмээн бодогдов. Юм бүхэн хэтэрхий сайхан болоод ирэхийн цагт оргомоор санагддаг аж. “Цэцэглээн!” гэж араас нь дуудсан хоолойноос, түүний ховстой харцнаас, энэ бүх жингүйдлийн байдлаас өөрийгөө татаж авахгүй бол үүрд энэ зүүдэндээ үлдчих юм шиг дотор давчидмаар, аймаар.
    “Чи угаасаа л энд байх ёсгүй байсан. Одоо ч байх ёсгүй. Эргэж буцах гээд үзээрэй... Яасан ч болохгүй шүү”
    19 цаг 02 минут
    “Бүх юм дууссан” гэхийн хажуугаар “Бүх юм гэнэ шүү, нэг их удаан хамт байчихсан юм шиг” гэсэн бодол толгой дотор нь цуурайтна. 5 хан цагийн өмнө л танилцсан юмсан. Гэтэл яагаад ингэж их хоосроод ирснийг мэдэх юм алга. Алхан алхсаар байрныхаа гадаа хүрээд ирчихжээ. Хөл нь бага зэрэг холгосон бололтой хорсоод л байсан ч түүний харах сөхөө ч түүнд алга. Нүдээ аниад, аниад л энэ бүх дотор нь сонсогдоод байгаа дуу чимээнээс ангижирмаар санагдав. Тэгээд нүдээ аниад нэг хоёр гурав хэмээн цааш тоолсоор алхлаа. Яг 15 гэхдээ ямар нэг том чулуунд тээглээд унахын даваан дээр хэн нэгэн хойноос нь түшээд авахыг мэдэрлээ. Нүдээ нээгээд хартал хамгийн их хүлээсэн хирнээ, хамгийн их зугтахыг хүссэн тэр хүн. “Нар минь”
    -Чи хаанаас гараад ирэв ээ?
    -Дараа тайлбарлая аа.
    -Дараа, дараа л гээд байх юм. Хэзээ тайлбарлана гэж. Маргааш Солонгос явах гэж байгаа юм байж...Чи явахынхаа өмнө ганц өдөр надаар даажигнаж байгаад л орхиод явах гэж байсан биз дээ. Муу өөдгүй, тэнэг...Тийм байж бас дараа тайлбарлана гэнэ шүү. Алив тавиадах.
    Ингэж хэлэхдээ түрүүнээс хойш юунаас айгаад байснаа бүсгүй ойлголоо. Тэр үнэндээ залууг маргааш яваад өгнө гэхээс айсан, тэгээд түүнийг алдах зориг байхгүйдээ өөрөө эхэлж зугтмаар санагдсан байж.
    -Хэн тэнэг гэж. Гудамжинд явж байж нүдээ аниад алхаад байдаг хүн гэж байсан юм уу? Бүдэрч унаад машинд дайруулвал яана. Чи өөрөө ёстой тэнэг.
    “Намайг чимээгүй дагаад л яваад байсан юм байна”
    Бүсгүйд хэлэх үг олдсонгүй. Ганаа түүнийг босгож хувцсыг нь янзалж өгөөд өөдөөс нь хараад инээлээ.
    Тэр хоёр хоёул чимээгүй бие биенээ харж хэсэг зогстол Ганаа
    -Хоёулаа гэр бүл болсноосоо хойш анх удаа маргалдлаа ш дээ. Эхнэр нөхөр чинь хааяа муудалцчихаад буцаад л эвлэрчихдэг биз дээ гээд инээлээ.
    “Би яаж түүнийг мартана гэж бодож чадсан байна аа?”
    20 цаг 00 минут
    -Би үнэндээ чамайг ойлгохгүй л байна.
    -Юуг?
    -Чи надаа нэрнээсээ өөр юугаа ч хэлээгүй. Бас юм асуухаар дандаа “Дараа тайлбарлая” гээд тойруулаад хаячих юм.
    -За за уучлаарай. Чи одоо юу хиймээр байна? Чи миний нэг хүсэлтийг биелүүлж байгаа юм чинь би ч бас чинийхийг биелүүлье.
    Бодож бодож байснаа –Од л хармаар байна. Даанч энд харагдахгүй байна гэв. Ганаа огло үсэрч босоод –Чи намайг яг 20 минут хүлээж байгаарай гээд гүйгээд явчихав. Гартаа барьсан зайрмагаа идсээр гудамжны модон сандлан дээр бүсгүй хоцорлоо.
    20 цаг 20 минут
    Дийд дийд. Марк II-ын цонхноос Ганаа толгойгоо цухуйлгаад “Эхнээр, хажууд ирээд суугаарай” гэж ориллоо. Эхнэр гэж дуудахыг нь насаараа сонсмоор. Гайхширч орхисон бүсгүй инээсээр хаалгыг нь онгойлгон суугаад
    Хаанаас машин олчихов оо? Гэж асуулаа.
    -Сая найзаасаа түр авчихлаа. Одоо хоёулаа од харагддаг газар руу явах уу? гээд тэр түлхүүрээ эргүүллээ.
    Сэлүүхэн замаар хурдлан давхисаар тэд Туул голын бургаснаас цаашхан нэг газар очиж зогслоо.
    -Миний хань энэ уутан дотроос хиам, бялаг, талх гурав гаргаад сендвич хийгээд гараад ирээрэй. Хань нь ороо засаадхая гээд Ганаа тоглоомтой нь аргагүй инээж хэлээд машинаас буулаа. Хэзээдээ ийм их юм цуглуулчихдаг байна аа? гэж Цэцэглэн аман дотроо бувтнаад түүнд зориулж ядаж сендвич ч болохнээ хийж өгөхөөр болсондоо баярлав. Хийж дуусчихаад уутанд хийгээд гартал хажууханд нь том улаан даавуу дэвсээд түүнийхээ голд олон жижигхэн зүрхэн хэлбэртэй лаанууд асаагаад сууж байлаа.
    -Оройн хоол бэлэн боллоо...
    21 цаг 00 минут
    Тэр хоёр сендвичээ идчихээд, чулуу таалцаж тоглолоо. Дараа нь зэрэгцээд хэвтлээ. Цэцэглэн Ганаагийн зүүн гаран дээр нь толгойгоо тавьж, баруун гарыг нь хэвлий дээрээ авчирч тавив. Тэгээд од харав. Зөндөө олон однууд. Ээлж ээлжээрээ гялалзах нь нэг нэг эгшиг дуугарч байгаа юм шиг.
    -Яг олон жижигхэн нүднүүд шиг харагдаад байх юм.
    -Тэгвэл хоёуланг нь хараад атаархаж байгаа байх тэ.
    -Аанхаан.
    -Би маргааш өглөө 8 цагаас ниснэ.
    Энэ үгийг нь сонсонгуутаа Цэцэглэн цээжинд нь нүүрээ наав. Үлдээч гэж хэлэх, гуйх ч эрх байхгүй гэдгээ тэр мэдэж байлаа.
    -Мэдэж байна аа. Тэгээд л хэнтэй ч хамаагүй нэг шөнийг өнгөрөөе гэж бодсон тийм үү? Ингэж хэлэхэд нь бүсгүйн дуу хоолойнд ямар ч буруутгасан өнгө аяс байсангүй. Тэр үнэндээ хүлээн зөвшөөрчихсөн байлаа. Хэзээ ч өөрийнхөө ийм сул дорой байхыг мэдэрч байгаагүй ч ганцхан өглөө ч болов түүнтэй цуг сэрэхийг юу юунаас илүү хүсч байсан юм.
    -Үгүй дээ. Чи юу ч мэдэхгүй шүү дээ.
    -Тийм ээ, би нэрнээс чинь өөр юу ч мэдэхгүй... гээд бүсгүйг санаа алдахад
    -Хэн нэгнийг хайрлахад яг үнэндээ нэрийг нь мэдэж байхад л хангалттай байдаг. Би энийг сайн мэднэ гээд залуу түүний дээрээс тонгойн уруулыг нь үнслээ. Энэ удаад маш удаан, маш тайван үнсэлцэв. Сүүлчийнх гэдгийг нь тэд хоёул мэдэж байлаа. Энэ уруулын амтыг ханатлаа мэдрээд авах хүсэл хоёулангийнх нь сэтгэлээр халгиж байв. Залуугийн үнэрт, энхрийлэлд бүх бие нь ямар ч мэдээгүй болчихсныг Цэцэглэн мэдсэн. Тэр залууг яг одоо юу ч гуйсан шууд зөвшөөрчихнө гэдгээ ч тэр мэдэж байлаа. Ганаагийн амьсгалах чимээ хацрыг нь шүргээд хүзүүг нь даган гулсаж, хөхөнд нь ойртоход амьсгаа улам ойртон цээж түвхэлзэж байв. Цамцыг нь доошлуулаад зөөлөн зөөлнөөр зай завсаргүй үнсэж байснаа Ганаа гэнэт болиод эргээд хэвтчихэв.
    -Би чамайгаа хөндөж чадахгүй нь ээ гээд тэр духыг нь үнэрлэн буцаад хэвтлээ. Хөшиж орхисон бүсгүй нэг уртаа гэгчийн амьсгаа аваад цээжинд нь толгойгоо дахиад л наагаад хэвтлээ. Хэсэг хугацааны дараа харахад Ганаа сормуусаа хөдөлгөөд унтаж байв. Цэцэглэн энэ мөчийг өөрөөсөө харамлан унтахгүйг хичээн түүнийг ажиглаад л байлаа. Уруулыг нь илж үзчихээд, чихийг нь имэрлээ. Нялх хүүхдийнх шиг нимгэхэн зөөлхөн юм. Хамрынх нь шулууныг даган хуруугаараа гүйлгэсээр төвөнх дээр нь очоод зогсоолоо. Тэр сая л яагаад түүнд ингэтлээ татагдаад байсныхаа урчыг олох шиг болов. Ганаа Цэцэглэнг бага байхад нь нас барсан аавтай нь үнэхээр адилхан аж. Бүх юм нь...
    Өглөөний 4 цаг 22 минут
    Нүдээ нээлээ. Цэцэглэн хажуудаа хэвтээ түүнийгээ хараад энэ бүхэн зүүд биш байсанд үнэн сэтгэлээсээ баярлалаа. Тэгээд уруул дээр нь зөөлөн үнсэж сэрээлээ. Тэгснээ гэм хийчихсэн юм шиг сэтгэл нь өвдөв. Учир нь одоо тэр түүний хуурамч ч болтугай эхнэр биш болсон. 12 цаг өнгөрчихсөн. Үнсгэлжингийн ханхүүгээс холдох цаг болчихсон.
    -Өглөөний 4 болж байна. Одоо босоод онгоцны буудал руу явахгүй бол болохгүй байх аа. -Тийм үү? Сэрээсэнд баярлалаа.
    Тэр хоёр босч хот луу хөдөллөө. Эхлээд бүсгүйг хүргэж өгөхийг хүсчээ. Гэхдээ замдаа тэд бие биетэйгээ юу ч дуугарсангүй. Ганцхан өдрийн настай, цаашаа үргэлжлэх ёсгүй аз жаргал гэж байдаг юм байна.
    “Замдаа гэнэт машин нь эвдэрчихээсэй билээ”
    Яг дэргэд нь байгаа ч дундуур нь торон хөшиг, эсвэл хана хэрэм босгочихсон юм шиг, одоо түүнд хүрч чадахгүй болсон мэт бодогдоно. Яван явсаар гэрийнх нь үүдэнд ирлээ. Ноёлсон их нам гүмийг эвдэж бүсгүй албаар чанга инээв. Тэгээд
    -Надад их сайхан байлаа. Баярласан шүү гэж хэлэхэд нь хоолой нь тасрах гэж байгаа нарийхан утас адил зангирлаа.
    Ганаа ч бас үл ялиг инээмсэглээд
    -Надад ч бас гэж хэлэхэд нь угаасаа л ус гүйлгэнэчихсэн байдаг нүд нь юу юугүй урсах гэж байгаа юм шиг харагдлаа. Тэгээд халааснаасаа нэг ууттай зүйл гаргаж ирээд түүнд өгөхөд, Цэцэглэн уяа сүлжиж хийсэн нэг бугуйвчаа гарнаасаа гаргаж түүнд атгуулав. Яг л түүний төсөөлж байсан шиг хав халуун гар. Хүрэлгүй хагас цаг л өнгөрсөн хирнэ хэдэн жилийн турш үгүйлэгдсэн юм шиг санагдах халуун атгалт бүсгүйн хөрчихсөн гарын эд эс бүрийг дүүгэж байлаа. Тавьсны дараа ч тэр хоёр бие биенийхээ гаранд дахиад хүрч ч чадахгүй, гэхдээ холдуулж ч чадахгүй байлгасаар. Бүсгүй өөрийгөө хүчлэн машинаас огцом буугаад гэр лүүгээ гүйгээд орчихлоо.
    ...Түлхүүрдэн орж хаалгаа дангинатал түгжээд, толгойгоо барин үүднийхээ сандлан дээр их удаан суулаа. Дуусна гэдгийг нь мэдэж байсан ч, итгэхийг хүсээгүй юмсан. Цээж рүүгээ хүчтэй цохиж үзэв, баахан ус залгилж үзэв, нүүрээ хүйтэн усаар шавшиж үзэв. Сэтгэл нь яг хөвөгдчихсөн даавуу шиг болчихоод тэр мэдрэмж нь салж өгдөггүй. Тэр даавууных нь хөвөрсөн утасны үзүүрийг сая гэрийнх нь үүднээс хөдөлсөн залуу гартаа атгаад явчихсан байх. Халаасаа тэмтрэн дотроос нь түрүүний өгсөн ууттай зүйлийг гарган ирж үзлээ. Өөдөөс нь инээмсэглэж хацраа нийлүүлсэн хуримын хувцастай жаргалтай хос. Зургийг эргүүлээд хартал “Нэрийг чинь л мэдэхээс хэтрэлгүйгээр өнө удаан хайрласан даа. Энэ богинохон романсыг бүү мартаарай. 2009.06.15” гэж бичжээ. Үүнийг уншаад Цэцэглэн гэнэт нэг зүйлийг санав.
    “Би түүнд гэрийнхээ хаягийг хэлээгүй ш дээ. Тэгсэн чинь намайг яг орцны үүдэнд буулгачихаж. Бас тэр миний нэрийг намайг хэлээгүй байхад мэдэж байсан” Ийн амандаа бувтнахад нь хацрыг нь зүсэн зүсэн нулимас урслаа. Зүрх нь нүдээр нь дамжиж асгараад л байх шиг, хамаг юм нь шавхагдаад дуусах шиг болсон ч урьд нь хэзээ ч ийм дүүрэн мэдрэмжийг авч байсангүй.
    2 жилийн дараа... 14 цаг 47 минут
    Тэнгэр ахиад л учиргүй их уйлаад унав. “Энэ тэнгэр том болоогүй л байгаа юм байх даа” гэж бодоод Цэцэглэн алхаж явлаа. Гэр хүртэл хаа байсан юм. “Машинаа яах гэж засварт өгөв өө?” Тэрүүхэнд харагдах орц яг дайны хоргодох байр шиг харагдаад гүйж орох гэтэл хаалганых цаанаас нэг ч өдөр бодолгүй өнгөрч байгаагүй тэр гараад л ирлээ. Залгиулчих шиг...Тархи нь хов хоосон болчих шиг.
    “Одоо л би алдахгүй. Алдаж чадахгүй...”
    Эх сурвалж: Т.3аяа
    avatar
    Amka Nergui Aea

    Бичлэгийн тоо : 584
    Join date : 2011-11-06
    Age : 26

    Re: Сургамжит өгүүллэг

    Шинэ сэдэв оруулах  Amka Nergui Aea on Баа 12 сар 02, 2011 4:46 pm

    Хамгийн сайн нь

    Бяцхан хvv дэлгvvрт орж ирээд хананд єлгєєтэй утсанд хvрэх гэж чармайлаа. Дэлгvvрийн эзэн хvvд тусалж, цаасан хайрцаг тавьж єгсєнд, хvv хайрцган дээр гарч зогсоод утасны зориулалтын нvхэнд бутархай мєнгє хийж товчлууруудыг дарав. Vйлчлvvлэгчид бараг байхгvй байсан болохоор дэлгvvрийн эзэнд хvvгийн яриа маш тод сонсогдов.

    Хvv “Байна уу? эгчээ би хашааны зvлгийг чинь засчих уу? на...дад ажил хэрэгтэй байгаа юм л даа” гэхэд утасны цаанаас нэгэн эмэгтэй “Манай зvлгийг маш сайхан засдаг хvн байгаа” гэх нь сонсогдов. Хvv хариуд нь “Эгчээ би тийм их мєнгє нэхэхгvй ээ, танай зvлгийг тэгшилдэг хvний авдаг хєлсний тал л байхад хангалттай”. Утасны цаанаас эмэгтэй єєрт нь ажилладаг хvнд сэтгэл хангалуун байдгаа мєн єєр ажилтан авахгvй гэдгээ хэлэв. Хvv ч цєхрєлтгvй vргэлжлvvлж “Би танай хашааг хамгийн сайхан цэцэрлэг шиг болгоно, бас явган хvний замыг ч гэсэн цэвэрлэнэ” гэж хэлээд мєн л татгалзсан хариулт авлаа.

    Хамгийн хачирхалтай нь ийм хариулт аваад утсаа таслахдаа бяцхан хvvгийн царайнд инээмсэглэл тодорч байв. Хvvгийн яриаг сонссон дэлгvvрийн эзэн бяцхан хvvг єрєвдєж, “Хvv минь надад чамд таарах ажил байгаа шvv” гэхэд хvv инээмсэглэнгээ “Vгvй ээ ахаа, би аль хэдийнээ ажилтай болсон.

    Гэхдээ єєрийгєє хэр ажиллаж байгааг л шалгах гэсэн юм. Намайг хамгийн сайн нь гэж боддог учраас би сая утсаар ярьсан эгчдээ л vнэнчээр ажиллах болно” гэхэд дэлгvvрийн эзний нvvрэнд ч мєн инээмсэглэл тодорлоо.
    avatar
    Amka Nergui Aea

    Бичлэгийн тоо : 584
    Join date : 2011-11-06
    Age : 26

    Re: Сургамжит өгүүллэг

    Шинэ сэдэв оруулах  Amka Nergui Aea on Баа 12 сар 02, 2011 4:47 pm

    Бяцхан охин мэдээ орсон цагаасаа эхлэн эхийн халамж хайранд умбаж өссөн бөгөөд ээж нь түүнийг Цасангоо гүнжээс ч илүү хөөрхөн гэж хэлдэгт итгэдэг байжээ. Охин цав цагаан царайтай, мойл хар нүдтэй гэнэ. Харин сургуульд ороход нь бүх зүйл өөрөөр эргэжээ. Хүүхдүүд түүнийг хөөрхөн байутгай харин ч царай муутай гэж хэлдэг болов. Охин эхлээд түүнд итгэсэнгүй. Учир нь бүгд л бие биедээ атаархдаг байла.Гэвч он жил өнгөрөхөд бодит байдалтай тулгарчээ. Ээж нь нялх хүүхдийнх шиг гэдэг байсан нүүрний арьс нь хөгшин хүнийх шиг үрчлээгээр дүүрэн, мойл хар нүд нь хялар байлаа. нуруу нь ч хус шиг шулуун биш ажээ. Ээж нь түүнийг энэ олон жил хуурсан байжээ. Залуу охины ээжийгээ хайрлах хайр нь үзэн ядалт болж солигдлоо. Гэрлэх нас болсон ч түүнийг тоох хүн байсангүй. Дээр нь хэчнээн их эмчлэвч нүд нь засрахгүй байлаа. Эмч нарын яриаг нууцаар сонссоод аажмаар хараагүй болохоо мэдсэн охин одоог хүртэл багынх нь хэвээр өхөөрддөг ээжийнхээ худал яриаг тэвчилгүй гэрээсээ явахаар шийдэв. Гэвч ээж нь өөр хотод ажиллахаар болсноо хэлээд түрүүлээд гэрээсээ явжээ. Олсон мөнгөө найздаа илгээн охиноо сайн харж байхыг хүссэн байна. Бүсгүй хэсэг хугацааны дараа хараагүй болж харанхуй дунд амьдрах болов. Худалч ээж нь түүнийг нас барсан ч харамсахгүй мэт алга болсон байлаа. Нэг өдөр эмч нар түүнд тохирсон хос нүд олсноо хэлээд мэс засал хийв. Бүсгүй дахин хардаг олоод өнөөх л муухай царайгаа харна гэж бодохоос айж байсан ч алтан нарыг ахин харахыг илүү их хүсчээ. Мөн бусдад дарамт болохгүй амьдрах байв. Хагалгааны дараа өөрийгөө толинд хараад гайхан дуу алдав. Түүний өмнө энэ дэлхийн хамгийн гоо бүсгүй зогсож байлаа. Нүүрэн дээрх батга оргүй алга болж, монхор хамар нь засарч, зэрлэг өвстэй төстэй ширүүн үс нь долгиорон намирч байв. Урьдынхаасаа илүү өндөр болжээ. Бүсгүй дэргэдээ байсан настай эмчийг тэврэн авч: -Би энэ дэлхийнд дахин төрсөн мэт байна! Миний нүүрний өө сэв үлдсэнгүй. Та нар гоо сайхны хагалгаа хийсэн юмуу? хэмээн хашгирлаа. Эмч хариуд нь: -Үгүй охин минь, зөвхөн ээжийн чинь нүдийг шилжүүлэн суулгасан юм. "Тэр надад хэрэггүй" гэсэн юм хэмээн инээмсэглэн хэлэв.
    avatar
    Amka Nergui Aea

    Бичлэгийн тоо : 584
    Join date : 2011-11-06
    Age : 26

    Re: Сургамжит өгүүллэг

    Шинэ сэдэв оруулах  Amka Nergui Aea on Баа 12 сар 02, 2011 4:47 pm

    BF Eregtei hun amidraldaa 3-han udaal uildiin genelee...
    GF tiimuu tegeed chi heden udaa uilsiin
    BF 3 udaa uilsan...
    GF Teheer chin odoo dahij uilj chadkushdee...Hezee uilsiin
    BF Anh udaa chaag owdohod.... chaag owdohod yostoi uheh ni l gj bodsondoo uilsan...
    GF teguul daraa ni hezee uilsiin
    BF Chamaas hagatsana gej bsan ter muchid...
    GF teguul suulchin udaad ni hezee uilsiin
    BF Chamtai dahin uulzahad... denduu bayarlaad.... denduu bayarlasandaa nulims ursdiin beelee...
    GF yu ve.... tegeheer chin bi uheheer chi uilj chadkuun beeshdee...
    BF Ter ued bich gsn uheh blno
    avatar
    Анужин
    Admin

    Бичлэгийн тоо : 37
    Join date : 2011-11-06
    Age : 24
    Байрлал : UB

    Re: Сургамжит өгүүллэг

    Шинэ сэдэв оруулах  Анужин on Бям 12 сар 03, 2011 11:50 am

    хөөрхөн юм Like a Star @ heaven Like a Star @ heaven Like a Star @ heaven Like a Star @ heaven Like a Star @ heaven Like a Star @ heaven
    avatar
    Amka Nergui Aea

    Бичлэгийн тоо : 584
    Join date : 2011-11-06
    Age : 26

    Re: Сургамжит өгүүллэг

    Шинэ сэдэв оруулах  Amka Nergui Aea on Дав 3 сар 12, 2012 2:56 am

    Тана цэцэг
    Шүүхийн танхимд чимээгүй суух наяад насны хөгшин хосын байдал элэг эмтрэм хөөрхийлэлтэй байлаа. Өвгөн нь зөрүүд загнан дуугаа хураан сууж буй уйлсаар нүд нь цонхийсон , ядрангуй эмгэнээ холоос нуучан ширтэж суув. Шүүгч баргил хоолойгоор хөгшин эмэгтэйгээс " за эгч минь , яагаад гэрлэлтээ цуцлах хүсэлтэй гээд байгаа билээ? " гэж асууна . Хөгшин эмэгтэй гүнзгий гэгч нь санаа алдаад сөөсөн хоолойгоор ийнхүү ярьж эхлэжээ. " Энэ өвгөнөөс залхаж гүйчлээ , одоо хангалттай , 50 жилийн туршид намайг амьдралаас залхааж орхилоо.... " Ингээд шүүхийн танхимд хэсэг хугаваанд хэн ч дуугарсангүй , чив чимээгүй байлаа . Энэ чимээгүйдлийг иймэрхүү мэдээллийг сонинд томоор гарчиглан олон нийтэд цацдаг нэгэн сэтгүүлчийн зураг авах чимээ эвдэв. Тэднийг сонинд юу гэж бичих гэж байгааг хэн мэдлээ , 50 жилийн хамтын амьдрал хэрхэн төгсөж байгааг хэвлэл мэдээллийхэн чих тавин чагнаж суулаа..... Тэнд байгаа бүх л хүний анхаарал хөгшин эмэгтэйн ярих гэж буй хачин сонин бүхэнд хандсан байв. Хөгшин эмэгтэй нүдэнд нулимс цийлэгнэж " Манайд нэг тана цэцэг байдаг байлаа.Би түүнд маш их хайртай байсан юм.... Тэр мэдэхгүй эээ .... 50 жилийн өмнө болсон явдал .... Тэр цэцгийг би түүний надад өгсөн амьд цэцгийн баглаанаас үрслүүлж тарьсан юм. Бидэнд хүүхэд заяагаагүй , тиймээс би цэцэгнүүдээ хүүхэд шиг л хайрладаг байлаа. Хэсэг хугацааны дараа цэцэг маань хатаж эхэлсэн . Тэр үед би дотроо " шөнө болгон босож , үүр цайхаас өмнө нэг сав усаар цэцгээ услана " хэмээн өөртөө амласан юм...... Ингэвэл их сайн гэж хүмүүс ярьдаг байсан . 50 жил болоход энэ хөгшин ганц ч удаа шөнө босож цэцгийг чинь усалж өгье гээгүй .....
    Тэр шөнө би их ядарсан нам унтсан байв , би ийм л хүнтэй 50 н жилийг өнгөрүүлж дээ. Би түүнд амьдралаа итгэл найдвар бүхнээ зориулсан. Түүнээс би сайн юм үзсэнгүй .Өөрийнхөө хийдэг ажлаас нэгийг нь ч хийчээсэй хэмээн хүлээж байгаагүй . Би үнэхээр түүнгүйгээр илүү сайн явна , амлаж байна. "
    шүүгч хөгшин эр рүү хараад " Ах минь, танд хэлэх үг байна уу ? " гэв.
    Хөгшин өвгөн таягаа тулан босож , гэмшилтэйгээр шүүгч өөд харав. Аажуухан ярьж эхлэв.
    " Би цэргийн албаа ерөнхийлөгчийн ордны цэцэрлэгчийн албанд хаасан юм. Тэр цэцэрлэгийг амьд байлгахын төлөө чадах бүхнээ л хийдэг байлаа. Би эхнэрээ болон тана цэцгийг тэнд л таньсан юм....
    Түүнд хамгийн сайхан баглааг өгдөг байв. Түүнтэйгээ гэрлээд удаагүй байтал түүний минь хүзүү өвдөж , эмчид хандсан юм. Эмч түүнийг удаан хугацаагаар унтвал хүзүүнийх нь шохойдолт ихэсч . байдал улам бүр муудах болно гэж хэлсэн , шөнө бүр нойрноосоо сэрж , хэсэг хугацаанд алхаж , гишгэх хэрэгтэй гэж зөвлөсөн юм.
    Эмчийн зөвөлгөөг манай хүн төдийлэн тоохгүй байсан ..... хэлээд ч дийлсэнгүй ..... Тэр үед аз болоход цэцэг маань хатаж эхэлсэн юм. Би түүнд энэ цэцгийг сайн усалбал зүгээр байдаг юм гэж зөвлөсөн. Үүнийг хийхийн тулд өөртөө амлах хэрэгтэй гэв...... шөнө болгон түүнийг сэрээж , түүнийг харж хэвтдэг байлаа. Хамгаас хайртай бүсгүйгээ хүүхэд шигээ арчилж байгаа цэцгээ усалж байхад нь хардаг байв , тэгээд шөнө бүр би тэр цэцэг нь болдог байлаа ......" гэж ярив.
    Тийм насны хүнээс гарахааргүй үгээр " шөнө болгон түүнийг унтсаны дараа би босдог байлаа. Цэцгийн савнаас усыг асгах гэж , учир нь тана цэцэг усанд дургуй юм шүү дээ шүүгч минь ..... Тэр шөнө ч гэсэн ........ Хөгшрөлт ... би ч гэсэн сэрж чадаагүй юм ..... Цэцэг усгуйдэх байсан ч эхнэрийн минь хүзүү дахин өвдөж магадгүй байлаа. Тэр минь намайг буруутгасан , би юу ч хэлээгүй ээ .... " гэв.
    яг энэ мөчид сэтгүүлчид болон шүүхийн танхимд байсан бүх хүмүүс өөрийн эрхгүй уйлж байлаа.
    avatar
    Amka Nergui Aea

    Бичлэгийн тоо : 584
    Join date : 2011-11-06
    Age : 26

    Re: Сургамжит өгүүллэг

    Шинэ сэдэв оруулах  Amka Nergui Aea on Дав 3 сар 12, 2012 2:57 am

    Маш эелдэг сайхан нөхөрлөдөг хоёр найз байжээ. Нэг нь маш зальтай, зоригтой, дайчин их хөдөлгөөнтэй. Харин нөгөө найз нь маш гэнэн, шударга, үг яриа цөөтэй нэгэн байв. Гэтэл нэгэн өдөр овжин зальтай найз нь нөгөө найз дээрээ очоод өөрийнх нь хийж байсан ажил амжилтгүй болоод дампуурсан тухайгаа ярьж түүнээс мөнгө гуйжээ. Гэнэн цагаахан найз нь түүний энэ хэцүү байдлыг ойлгоод түүнийг гомдоохыг хүсээгүй учир өөртөө байсан бүх мөнгөө түүнд өгөв. Найз нь ч өгсөн мөнгийг нь авч ажлаа дахин шинээр эхлээд урьдынхаасаа ч илүү ашигтай амжилттай ажиллав.


    Хэсэг хугацааны дараа өнөөх сэргэлэн найз нь ирээд түүний гэрлэхээр сүй тавьсан бүсгүй өөрт нь маш их таалагдсан тухай хэлээд түүнээс гуйжээ. Залуу маш их гайхан юу ч гэж хэлэхээ мэдсэнгүй. Гэвч тэдний хооронд маш нандин үерхэл байгаа учраас үгүй гэж хэлэлгүй бүсгүйгээ өгчээ. Цаг хугацааны явцад гэнэн сайхан сэтгэлт залуугийн ажил төрөл нь бүтэлгүйтэж сэтгэл санаагаар унан явтал гэнэт хамгийн сайн найз нь санаанд нь орж түүнээс тусламж гуйхаар шийджээ. “Би түүнийг ядарч явахад нь тусалсан” гээд найзынхаа ажлын газарт нь очиж өөрт тохиолдсон бүхнээ ярин найзаасаа ажил байгаа эсэхийг асуужээ. Харамсалтай нь найз нь түүнийг ажилд авсангүй. Залуу сэтгэл санаагаар маш их унасан боловч энэ тухайгаа найздаа хэлсэнгүй.

    Нэгэн өдөр сайхан сэтгэлт залуу гудамжаар явж байтал түүнтэй өвчтэй настай хөгшин өвгөн тааралджээ. Өвгөн хүнд өвчтэй боловч мөнгөгүй учир эм аваагүй тухайгаа ярихад залуу түүнд хэрэгтэй эмийг нь авч өгөн хүний ёсоор сайхан тусалжээ. Хэсэг хугацааны дараа өнөөх өвгөн нас барсан тухай олж сонсов. Өвгөн үнэндээ маш баян нэгэн байсан бөгөөд нас барахдаа бүх хөрөнгөө залууд өвлүүлжээ. Залуу одоо баян болжээ. Өөрийг нь гомдоосон найзынхаа ажлынх нь эсрэг талд байшин худалдан аваад тэндээ амьдарчээ. Нэгэн өдөр залуу гэртээ байж байтал хаалгыг нь тогшив гэнэ. Хаалгаа нээтэл хөгшин ядарсан эмгэн байв. Эмгэн залууд маш их өлсөж байгаагаа хэлээд хоол гуйхад залуу эмгэнийг гэртээ оруулж дайлжээ. Ярианаас нь түүнийг харж хандах хүнгүйг мэдээд түүнд ингэж хэлжээ. “Та манайд байж надад туслан хамт амьдраач” гэхэд эмгэн ч эргэлзэлгүй зөвшөөрөв. Ийнхүү хамт амьдарсаар цаг хугацаа ч хурдан өнгөрөв. Нэгэн өдөр эмгэн залууд хандан: “Хүү минь чи одоо өөртөө тохирсон сайхан охин олоод амьдрал зохиогооч” хэмээн санал тавьжээ. Гэтэл сайхан сэтгэлт залуу хайртай охин байхгүй тухайгаа хэлэхэд эмгэн: “Би чамд яг тохирох сайн охин олсон” гээд тэднийг уулзуултал бие биендээ ч таалагджээ.Удалгүй гэрлэхээр болцгоож хуримын урилгаа ах дүү найз нөхөддөө тараав.Тэдний хуриманд залууг гомдоосон найз нь ч ирсэн байв.



    Сайхан сэтгэлт залуу танхимд ирсэн олонд хандан: “Надад маш сайн нэг найз байсан юм.Тэгтэл нэгэн өдөр түүний минь ажил нь бүтэлгүйтсэн учраас намайг мөнгө зээлээч гэлээ. Би ч дотны найздаа туслахын тулд өөрт байсан бүх мөнгөө өглөө. Дараа нь гэрлэхээр сүй тавьсан бүсгүй минь түүнд маш их таалагдсан тухай хэлж надаас түүнийг гуйлаа. Би маш их гайхаж юу хэлэхээ мэдэхгүй байсан ч бидний хооронд анд нөхдийн бат бөх холбоо байгаа учраас түүнд татгалзаж чадаагүй. Би түүнийг гомдоохыг хүсээгүй юм. Харин дараа нь би ажлаасаа гарч хүнд байдалд орж найзынхаа үйлдвэр дээр очиж түүнээс надад хийх ажил байгаа эсэхийг асуулаа. Харамсалтай нь миний хамгийн сайн найз намайг ажилд авсангүй. Надад хэдий гомдмоор байсан ч би түүнд гомдоогүй. Учир нь бид бол одоо ч жинхэнэ анд найзууд” гэжээ.



    Ийнхүү ярихад сэргэлэн найз нь чанга яригчийг аваад “Надад нэгэн цагт маш хайртай найз минь байлаа. Нэгэн удаа ажил хэрэг минь бүтэлгүйтэхэд би түүнээс мөнгө гуйлаа. Тэр бүх мөнгөө надад өглөө.Дараа нь түүнээс сүйт бүсгүйг нь гуйлаа. Өөрт нь хэцүү байсан ч надад өгсөн.Түүний сүйт бүсгүйг би гуйж авсан шалтгаан нь тэр хүүхэн үнэндээ найзад минь тохирох нэгэн биш байсан юм. Найз маань маш гэнэн учраас түүнийг тэр эмэгтэйгээс ингэж аварсан юм. Ажлаасаа халагдаад надаас ажил асууж ирэхэд нь түүнийг ажилд аваагүйн учир нь би дотны сайн найзыгаа өөрийнхөө захиргаанд ажиллуулахыг хүсээгүй юм. Тэр нэгэн өдөр түүнтэй тааралдсан хөгшин бол миний аав байсан. Аав маань нас эцэслэх болсон тул түүнийг бүх хөрөнгөө найзад минь өвлүүлэхийг зөвлөсөн юм. Гэрт нь ирсэн тэр эмгэн бол миний ээж. Найзыгаа эрүүл энх байлгахыг түүнийг халамжлуулахыг хүссэн тул би ээжийгээ явуулсан. Одоо гэрлэж байгаа энэ охин бол миний төрсөн дүү.Түүнийг найзтай минь гэрлэхийг би ятгасан. Хүндэт зочид минь бид ийм л найзууд...” гэжээ.
    avatar
    Amka Nergui Aea

    Бичлэгийн тоо : 584
    Join date : 2011-11-06
    Age : 26

    Re: Сургамжит өгүүллэг

    Шинэ сэдэв оруулах  Amka Nergui Aea on Дав 3 сар 12, 2012 2:57 am

    Эрт цагт нэгэн үзэсгэлэнт охин байдаг байжээ . Гэхдээ түүнийг хүмүүс шулам гэдэг байв . Учир нь түүнд нэг туулай байдаг ба хэн нэгэн охиныг гомдоосон тохиолдолд тэр туулай алдаг байв . Нэгэн өдөр нэг шуналтай эр түүнийг эхнэрээ болгохыг хүсжээ .
    Тэгээд түүн дээр очоод шууд хулгайлаад аваад яваад өгөв . Мэдээж тэр залуу охиныг гомдоох юм бол туулай түүнийг ална гэдгийг мэдэж байсан тул , туулайг очоод алчхав . Тэгээд гэртээ очтол өнөөх үзэсгэлэнтэй бүсгүй нь үхсэн байв ...
    Яагаад вэ гэвэл туулай түүний зүрх байсан ажээ .. Туулай үхвэл , тэр охин үхнэ ... Охин үхвэл , туулай үхнэ ....
    Би бол туулай нь
    Харин миний хайр бол Тэр үзэсгэлэнтэй охин нь
    avatar
    Amka Nergui Aea

    Бичлэгийн тоо : 584
    Join date : 2011-11-06
    Age : 26

    Re: Сургамжит өгүүллэг

    Шинэ сэдэв оруулах  Amka Nergui Aea on Дав 3 сар 12, 2012 2:57 am

    Яаж харна тэгж харагдана /сургамжит өгүүллэг/
    Нэгэн судлаач, Францад хүнд ажил хийдэг хүмүүсийн сэтгэл зүйн талаар судалгаа хийх зорилгоор нэгэн барилгын компани дээр очжээ. Судлаач анх тааралдсан ажилчнаасаа энд ямар ажил хийдгийг нь асуухад нөгөөх нь "Чи чинь сохор юм уу?" гэж бухимдуу хэлээд "Энэ том том хад чулууг ажлын шаардлага хангахгүй багажаар хагалан даргын тушааснаар тэнд овоолж байна. Энэ тамын халуунд шатан шатан энэ ажлыг хийх нь надад үнэхээр хэцүү байна. Үхлээс хүнд хэцүү ажил гэж энэ л байна даа." гэв. Судлаач тэндээс хурдхан холдож өөр нэг ажилчин дээр очжээ.

    Тэгээд жаахан эмээсхийн, өмнөх хүнээс асуусан асуултаа тавьжээ.
    Харин нөгөө ажилчин "Уран барилга барих барилгын чулуу бэлдэж байна. Хэдийгээр нэг хэвийн хүнд ажил ч гэсэн гэр бүл үр хүүхдээ тэжээх ажилтай байна гэдэг чинь сайхан шүү дээ. Үүнээс хүнд байдалд байгаа хүмүүс зөндөө байдаг шүү дээ."

    Ийм хариулт сонссон судлаач бага зэрэг зориг орон гурав дахь хүн дээр очин:
    "Та юу хийж байгаа юм бэ?" гэж асуухад нөгөө эр,

    "Та харахгүй байна гэж үү ?" гээд тэнгэр лүү заагаад "ариун гэгээн сүм барьж байна" гэж хариулжээ.
    Хамгийн сонирхолтой нь энэ гурван ажилчин яг ижилхэн ажил хийж байсан байна.
    avatar
    Amka Nergui Aea

    Бичлэгийн тоо : 584
    Join date : 2011-11-06
    Age : 26

    Re: Сургамжит өгүүллэг

    Шинэ сэдэв оруулах  Amka Nergui Aea on Дав 3 сар 12, 2012 2:58 am

    Хулгайчийн хөрөг

    Залуу Унгар зураач Арпад Себеси тэрбумтан Элмер Келений хөргийг зурахаар болж гэнэ. Зураачийн хувьд энэ нь маш хүнд ажил байв. Учир нь тэрбумтан тун харамч төдийгүй ердөө л гуравхан янзаар зогсон үзүүлснээр дахин дүрээ харуулахгүй гэсэн байна. Ингээд залуу зураач нүдээрээ тогтоохыг хичээн асар их хүч хөдөлмөр гарган зуржээ. Зураач ийм хүнд нөхцөлд сайн зурлаа гэж өөртөө баярлан тэрбумтанд зургийг нь үзүүлтэл харамч эр зургийг өөртэй нь огт адилгүй байгаа тул худалдаж авахгүй хэмээн татгалзаж гэнэ.
    Залуу зураач яах ч учраа олохгүй хэсэг түтгэлзсэнээ “Тэгвэл та энэ цаасан дээр “энэ хөрөг зургийг өөртэй чинь ижил болгоогүй тул авахаас татгалзав” гэж бичээд гарын үсгээ зурж өгнө үү” хэмээн хүсчээ. Харамч тэрбумтан ч ийм амар салсандаа баярлан хүссэн бичгийг нь хийж өгчихөөд яваад өгөв. Энэ явдлаас хойш хэдэн сарын дараа Унгарын урлагын нийгэмлэг Будапешт хотын уран зургийн галлерейд үзэсгэлэн гаргаж гэнэ. Энэхүү үзэсгэлэн гарснаас хойш хүмүүс ч шуугиж гарав. Тэрбумтаны утас зав чөлөөгүй хангинаж эхлэх нь тэр. Өнөөх тэрбумтан харамч эр галлерейд очоод хартал өөрийнх нь хөргийг “Хулгайчийн хөрөг” гэсэн нэр зүүгээд өлгөсөн байжээ. Тэрбумтан уурлан хилэгнэж зургийг бушуухан буулгахыг шаардахад галлейрейн захирал зөвшөөрөөгүйд бүр багтарч, “хүнийг гүтгэж, доромжлон нэр хүндэд минь халдсан учир шүүхэд өгнө” хэмээн сүрдүүлэв. Үүнийг сонссон галлерейн захирал “Та өөрөө энэ зургийг өөртэй чинь адил болоогүй хэмээн зураачид нь мөнгө өгөхөөс татгалзаж ийм бичиг өгсөн шүү дээ” гэж сануулахад тэрбумтан хөргийг авахаас өөр аргагүй байдалд хүрчээ. Гэхдээ хөрөг анхны үнээсээ даруй 10 дахин их үнээр зарагдаж байсан тул ийнхүү хуншгүй авирлаж, хүний хөдөлмөрийг үгүсгэснийхээ хариуг 10 дахин их үнээр төлсөн гэнэ. Юм бүхэн хариутай байдгийг санаж явах хэрэгтэй.
    avatar
    Amka Nergui Aea

    Бичлэгийн тоо : 584
    Join date : 2011-11-06
    Age : 26

    Re: Сургамжит өгүүллэг

    Шинэ сэдэв оруулах  Amka Nergui Aea on Дав 3 сар 12, 2012 2:58 am

    Хоёр найз цэцэрлэгт хүрээлэнд ярилцан сууна... Бүсгүй:Би уйдаад байна.Найз залуутай байж үргэлж хамтдаа байх юмсан. Залуу:Болзох хүнтэй бол би лав энд ингэж суухгүй. Бүсгүй:Хоёулаа нэг тоглоом тоглохуу?Их сонирхолтой байж магадгүй. Залуу:Тоглоомоо ямар тоглоом? Бүсгүй:Тун энгийн 100өдөр чи миний найз залуу бол би чиний Найз охин байя. Залуу:Сонирхолтой л юм цаг ч зугаатай өнгөрөх байх. Бүсгүй:За тэгвэл өнөөдөр эхний өдөр нь шүү.Бас бидний анхны болзоо.Юу хийцгээх вэ? Залуу:Хосууд кино үздэг биздээ.Гоё кино гарч байгаа гэж сонссон кино театр орвол ямар вэ? Бүсгүй:Тэгье надад чинийхээс дээр санаа алга. /Шинэхэн хосууд болзоогоо ингэж эхэллээ/ 2дахь өдөр:Хосууд концерт үзэж.залуу нь бүсгүйдээ гялалзсан түлхүүрны оосор авч бэлэглэв. 3дахь өдөр:Тэд найзынхаа төрсөн өдөрт зориулж бэлэг худалдаж аван хамтдаа мөхөөлдөс идэн анх удаагаа бие биенийгээ тэвэрлээ. 7дахь өдөр:Хосууд уулан дээр гарч нар жаргахыг харлаа.Шөнө болж орчиныг тэргэл саран гэрэлтүүлж одод түгэх хүртэл тэд өвсөн дээр сууж ярилцав. 25дахь өдөр:Залуу Бүсгүйгээ дагуулан паркаар зугаалж хөвөн чихэр авч өглөө аймшигийн агууд тэд гараасаа атган явав. 67дахь өдөр:Хосууд цирк үзхээр явлаа.Циркийн алайлагч бяцхан одой хүн Бүсгүйг туслуулхаар тайзанд урьж.харин залуу инээдээ барьж ядан суулаа.Тоглолт дууссаны дараа циркийн гадаа сууж байсан мэргэч эмэгтэй тэр 2-г хараад / Энэ цаг үес эхлэн бүх хоромыг хайрлаж яваарай/ гээд босоод явжихав.Тэд юу ч ойлгосонгүй тэгэсгээд л юм яриад өнгөрөв. 84дахи өдөр:Нар жаргаж байхад тэд анх удаагаа үнсэлдлээ.Шөнө дунд болтол үзэсгэлэнт ододыг ширтэж Элдэвийг ярилцан суув.Яг энэ үер од харавхад Бүсгүй дотроо юу ч юм хүсжээ. 99дахь өдөр:Энэ өдрийг тэд энгийнээр өнгрөөхийг хүслээ.Хотын гудамжаар алхаж,цэцэрлэгт хүрээлэнгийн сандал дээр сууна. 13цаг 23минут:Миний ам цангаж байна.Залуу:эндээ хүлээж бай би уух юм аваад ирье. 13цаг 45минут:Бүсгүй 20гариу минут хүлээлээ.Залуу ирсэнгүй гэтэл огт танихгүй нэгэн эр Бүсгүйд ойртон ирж -Гудамжны өнцөгт нэг залууг согтуу жолооч дайрчаад зугтаачлаа Тэр залуу чамайг энд байгаа гэж хэлсэн гэхийг сонсоод бүсгүй хар хурдаараа гүйлээ.Бүсгүй үл таних хүний заасан гудамжаар дөнгөж эргэтэл Залуу зам дээр хэвтэж байгаа харагдав.Түүний толгойноос цус асгарч газраар урсаж байсан ундаагаа гартаа чанга атгасаар байлаа.Түргэн тусламжийн тэрэг ирж залуу авч явахад Бүсгүй эмнэлэг дээр хамт очив.Бүсгүй эмнэлэгт уйлан өдөржин хүлээж суулаа. 23цаг 51минут:Эмч уучлаарай бид чадах бүхнээ хийлээ одоохондоо амьд байгаач хүнд гэмтэлээс болоод ямар ч найдваргүй болсоныг хэлэхэд маш харамсалтай байна.Бид түүний халааснаас энэ захидлыг олсон юм чамд өгөх нь зүйтээ байх.Эмч Бүсгүйн гарт захидлыг атгуулаад Залуу дээр орхыг зөвшөөрлөө.Бүсгүй нулимсаа урсган байж залууг хархад яг л унтаж байгаа мэт тайван харагдана.Арай ядан захидлыг задлан уншихад:Тун удахгүй бидний 100дахь өдөр болно.Чамтайгаа хамт байсан болхоор энэ бүх л өдөр мартагдахааргүй сайхан өнгөрсөн.Хэдийгээр чи заримдаа уйтгартай бодлогоширонгуй байдаг ч миний амьдралд жаргал авч ирсэн юм шүү.Би өнгөрсөн хугацаанд чамайг миний жинхэнэ хайр гэдгийг мэдээгүй явсандаа харамсаж байна.Дэргэд минь үүрд хамт байгаач хонгор минь.Би чамд хайртай гэж цэвэрхэн бичсэн байлаа. 23цаг 58минут:Хайрт минь од харвахад миний юу хүссэнийг мэдэхүү?Бидний 100өдөр үүрд үргэлжлээсэй гэж хүсж залбирсан юм.100өдрөө үүрд үргэлжлүүлье намайг битгий орхиочдээ.Би чамд хайртай Хайртай шүү дээ.Энэ үгийг хэлэх боломж олгоочдээ.../Хэмээн уйлсаар байлаа/Цагийн зүү 12-г заахад залуугын зүрх цохилхоо болилоо.Энэ тэдний 100дахь өдөр байлаа.
    avatar
    Amka Nergui Aea

    Бичлэгийн тоо : 584
    Join date : 2011-11-06
    Age : 26

    Re: Сургамжит өгүүллэг

    Шинэ сэдэв оруулах  Amka Nergui Aea on Дав 3 сар 12, 2012 2:58 am

    Ааваа намайг уучлаарай !!! ( Сургамжит өгүүллэг )
    Гэрлэснээсээ хойш аавааасаа болж байнга эхнэртэйгээ муудалцдаг байв. Эхнэр нь аавтай нь хамт байхыг хүсдэггүй, дараа мэт үздэг байв. Заримдаа тэсвэрлэхийн аргагүй үе ч байдаг байлаа. Нэгэн өдөр маргалдсаны дараа эхнэр нь "Нэг бол би явья, эсвэл эцэг чинь яваг" гэж тулгав... Тэр эхнэрээ алдахыг хүссэнгүй. Ааваас нь болж хэрэлдэж муудалцдаг ч аз жаргалтай гэр орон, хайртай эхнэр нь хүүхдүүд нь байлаа. Эхнэртэйгээ гэрлэхийн тулд их л тэмцэлдсэн байж. Эхнэрээ өчнөөн ятгасан боловч амжилтанд хүрсэнгүй. Түүндээ үнэхээр хайртай байлаа. Яах ч аргагүй байдалд ороод эцэст нь нэг арга олжээ. Ан хийх хорхойтой энэ хүн хэдэн жилийн өмнө ууланд бариулсан байшиндаа аавыгаа аваачих болов. Хэрэгтэй бүхнээр хангаж, долоо хоногт нэг эргэж тойрч байх бөгөөд ингэснээр эхнэртэйгээ ч муудалцахгүй байлаа. Хэрэгтэй бүхнийг аваад, хэвтэрт орсон аавыгаа тэвэрч байгаа мэт өргөсөөр машиндаа суулгажээ. Хүү нь хамт явахыг хүссэн тул авч, замдаа гарав. Дүн өвөл болж байсан тул хүйтэн байв. Цасан дундуур арайхийн явж байлаа. Хүү нь хаашаа явж байгааг асуусан боловч юу ч дуугарсангүй. Хаашаа явж байгааг гадарласан хөгшин дуслах нулимсаа ачдаа болон хүүдээ үзүүлэхгүйг хичээнэ. Хэдэн цаг яваад уулан дахь байшиндаа хүрэв. Олон жил энд ирээгүй юм санжээ. Уулын байшин нурах дөхөж, дээврээс нь дусаал гоожиж байлаа. Оромжны нэг буланг цэвэрлэж, орыг нь тавиад бусад эд хогшлыг нь оруулан, хамгийн сүүлд аавыгаа хэвтүүлэв.
    Оромжны дотор ч шуурч байлаа. Аав нь аль хэдийн даарч эхэлжээ. Маргааш дахин ирэхдээ хэдэн хөнжил, хучлага авчирья гэж бодов. Хүүд нь үнэхээр их гунигтай байлаа. Харин аавд нь бол бүр ч хэлэх ч үг олдсонгүй. Хайрлаж өсгөсөн хүү нь түүнийг ийм газар орхих нь. Гомдож, дотор нь шатаж байсан ч ил гаргасангүй. Ач хүү юу болж байгааг анхаарсангүй. Өвөөгөөсөө сална гэдэг түүнд хэцүү байв. Хүү буцах болоод аавынхаа ор руу тонгойн хацар, гарыг нь олонтаа үнсэн, тэврэх нь намайг уучлаарай хэмээх мэт байлаа. Хоёул биеэ барьж чадалгүй эхэр татан уйлав. Ингээд боллоо гэх мэт аавынхаа нүүр рүү хараад хүүгээ хөтлөн оромжноос гараад машиндаа суулаа. Бяцхан хүү замд гараад яагаад өвөөг минь тийм хүйтэн газар орхичихвоо гээд уйлж эхлэв. Юу хэлэхээ мэдсэнгүй, ээж нь хүссэн юм гэж чадсангүй. Бяцхан хүү нь "Би ч бас таныг хөгшрөхөд энд орхих юм уу?" гэж асуухад тэнгэр нурах мэт болжээ. Тэгээд машинаа эргүүлэн галзуу мэт буцаж давхив. Оромжинд ороод "Ааваа намайг уучлаарай" гээд тэвэрч авав. Аав хүү хоёр чангаар тэврэлдэн нялх хүүхэд мэт эхэр татан чанга уйлж байлаа. Хүү "Ааваа намайг уучил, ийм зүйл хийснийг минь уучлаарай" гэж өршөөл эрэв. Аав нь "Хүү минь би чамайг эргэж ирнэ гэж мэдэж байсан юм. Би урьд нь аавыгаа ууланд орхиж байгаагүй, чи ч бас тэгэхгүй.... Намайг энд орхихгүй гэдгийг чинь мэдэж байсан юм" хэмээжээ.
    avatar
    Amka Nergui Aea

    Бичлэгийн тоо : 584
    Join date : 2011-11-06
    Age : 26

    Re: Сургамжит өгүүллэг

    Шинэ сэдэв оруулах  Amka Nergui Aea on Дав 3 сар 12, 2012 2:59 am

    Доголон Төмөр хаан өөрийнхөө зурагыг зуруулах болж зураачдыг урьжээ. Хаан нэг хөл богино, өрөөсөн нүд нь хялар юмсанж. Зурагы нь зурхаар гурван зураач ирж. Хаан
    -Миний хөргийг зур. Таалагдвал их шан өгнө эс таалагдвал толгойг авна гэж
    Эхний зураач Доголон төмөр хааныг сүр жавхаатай, ижил хөлтэй, зүгээр нүдтэйгээр зурсан ч хаанд эс таалагдаж толгойгоо авхуулжээ.
    Удаах зураач хааныг яг л байгаа чигээр нь доголон, хялар зурсан ч бас л цаазлагдав.
    Гурав дах зураачын ээлж болоход хааныг доголон хөлөөрөө сөхөрч суугаад, хялар нүдээ анин нумын хөвч татан сум тавьж буйгаар зурсан нь хаанд ихэд таалагдаж амь мултарч их шан харамж авч, адаршсан гэнэ лээ.
    avatar
    Amka Nergui Aea

    Бичлэгийн тоо : 584
    Join date : 2011-11-06
    Age : 26

    Re: Сургамжит өгүүллэг

    Шинэ сэдэв оруулах  Amka Nergui Aea on Дав 3 сар 12, 2012 3:00 am

    Бүх зүйл сайхан болно.
    Бүх зүйл сайхан болно гэж эхнэртээ би хэлдэг байлаа. Хэрхэн яаж сайхан болно гэдгийг эхнэр маань битгий хэл би өөрөө ч мэдэхгүй. Өдөр бүр өөрсдийн амьдралаа хараад өөрөө өөрийгөө би ямар их хараадаг гээч. Амьдрал минь нэг л ахихгүй нь. Харин ч өр зээл минь нэмэгдэж улам их дарамт болно. Залуу хүний дэврүүн мөрөөдлөөр сэтгэлээ зогоож их хэмжээний мөнгө олох аргыг олчихсон мэтээр л төсөөлж ажилруугаа би алхана. Харин гэрлүүгээ халаас хоосон сэтгэл гундуу гутлаа чирсээр гэлдрэнэ. Намайг эхнэр хүүхэд минь хүлээж байгаа. Өдрөөс өдөрт өсч буй хөөрхөн хүү минь аавыгаа тайтгаруулах мэт өөдөөс харан инээж угтана, уйтгар гуниг бухимдлаас түр ч атугай би сатаарна. Хүүгээ юугаар ч дутаахгүй байлгах юмсан гэсэн бодол цаг ямагт эргэлдэнэ. Бурхан надад хүүг минь жаргалтай амьдруулаарай гэж бэлэглэсэн юм шүү дээ. Харин эхнэртээ би дутуу амьдралаа жаргал мэтээр ярина энэ бол бид хоёрын сорилт гэж ойлгуулна, даваад гарсны дараа одоогийн амьдрал сайхан дурсамж болж үлдэнэ гэж ятгана. Айлын охиныг жаргаана гэж авч суусан хүн шүү дээ би. Ингээд бодоход бурхан надад харамгүй хандажээ. Сайн гэргий хөөрхөн хүү бэлэглэж. Одоо зөвхөн надаас хамаарна. Ядаж байхад энэ бодол намайг үргэлж зовооно. Болж бүтэхгүй болгонд чи чадахгүй байна гэж өөрийгөө би шаналгаж хий дэмий ганцаар бухимдана. Эрийн хугархай юм болохоор эхнэрийнхээ сэтгэлийг зовоохгүй гэсэндээ гуниг гутралаа нуух гэж оролдоно. Заримдаа бухимдалаа эхнэртээ тэсэлгүй гаргачих юм. Хажуу өрөө түрээслэж амьдарч байгаа ч эхнэр минь харин түүнд эмзгэлдэггүй. Түүний минь харцанд удахгүй амжилтанд хүрэх гэж байгаа нөхөр шиг л харагддагийг би анзаардаг. Өөрөөс минь илүү надад итгэдэг хань минь ямар их урам хайрладаг гээч. Итгэл бүхний цаана хариуцлага байдаг юм байна. Надад итгэдэг хүмүүсийн урмыг хугалахгүй юмсан гэсэн бодол минь надаас улам ихийг шаарддаг. Энэ миний хариуцлага. Хэнээс ч би мөнгө гуйхгүй, энэ эр хүний бардам зан бишээ. Харин би бүхнийг нуруун дээрээ үүрээд явах сэтгэлийн тэнхээтэй байх гэсиймаа. Энэ бүхэн амьдралын сорилт даваад гарсны дараа сайхан дурсамж болж үлдэнэ. Бүх зүйл сайхан болно.
    avatar
    Amka Nergui Aea

    Бичлэгийн тоо : 584
    Join date : 2011-11-06
    Age : 26

    Re: Сургамжит өгүүллэг

    Шинэ сэдэв оруулах  Amka Nergui Aea on Дав 3 сар 12, 2012 3:00 am

    Хүмүүс хайрлуулах гэж хорвоод ирдэг

    Нэгэн эр машинаа өнгөлж байтал 4 нас хүү нь ирж,газраас чулуу авч машиных нь бөөрийг зурж гарав.Уур нь хүрсэн мань эр эрэг чангалдаг түлхүүр гартаа атгаснаач үл анзааран хүүгийнхээ гарыг маш олон удаа цохижээ.Эмнэлэгт аваачихад олон удаагийн хугаралтаас болж хүү бүх хуруугаа алдахаар болсон байлаа.Хүү аавыгаа өвдөлт дүүрэн нүдээр хараад Ааваа миний хуруунууд буцаж ургах болов уу?гэж асуулаа.Аав нь маш их гэмшиж юу ч дуугарч чадсангүй .Тэр машин луугаа очоод ,машинаа маш олон удаа өшиглөв.Хийсэн үйлдэлдээ харамссан аав машиныхаа дэргэд суугаад ,хүүгийнхээ гаргасан зураасыг хартал ААВДАА ХАЙРТАЙ гэж бичсэн байлаа.Саахь эр дараагийн өдөр амиа хорлосон юм.Уур болон хайранд хязгаар байхгүйн жишээ энэ.Эд юмс эдлүүлэх гэж ,хүн хайрлуулах гэж хорвоод ирдэг.Гэтэл өнөөгийн хөрөнгөтний нийгэмд Хүмүүс ашиглагдаж,эд юмс хайрлагдах болжээ харамсалтай .
    avatar
    Amka Nergui Aea

    Бичлэгийн тоо : 584
    Join date : 2011-11-06
    Age : 26

    Re: Сургамжит өгүүллэг

    Шинэ сэдэв оруулах  Amka Nergui Aea on Дав 3 сар 12, 2012 3:01 am

    Ажлаа дуусгаад намайг хайрлаач
    Ээжийгээ гаднаас орж ирэв үү үгүй юу баярлан:

    "Ээжээ өнөөдөр манаа цэцэрлэг дээр юу болсон гэж бодож байна?"

    "Утсаар ярьж байгааг минь харахгүй байна уу?"

    Хүн бүрийн хийх дуртай зүйл өөр өөр байдаг. Жишээ нь ээж нь утсаар ярих дуртай, аав нь машинд дуртай. Утас, машины тухай яриа гарахад эхлэдэх бүх ажлыг хойшлуулдаг байлаа. Бас гэрт зочин ирэх болоход хүүг хэн нь ч тоодоггүй. Яалтай ч билээ! Ээж нь утсаа хаалаа. Харин дараа нь гал зуухнаас сав суулга, халбага сэрээний чимээ хангинаж эхлэв. хүү ээжийнхээ дэргэд гүйж очоод хайр хүргэм царай гарган "Ээжээ туслах уу?" гэхэд эж нь их л нухацтай харснаа "За хө, чи чинь ямар хэрэг мандуулчихаад ийм сайхан царай гаргаад байна? Одоо чамтай зууралдаж байх цаг алга. Ядарч уналаа."

    Ядрах нэж юу ям бэ? Заримдаа тоглож байгаад унтчихад нь эмээ нь гараас нь тоглоомыг нь эвтэйхэн аваад тэврэн оронд нь оруулахдаа "Миний хонгор үр ямар их ядраа вэ! Амтат сайхан зүүд зүүдлээрэй хонгор үр минь!" гэж хэлэн үнсдэг. Хэрэв ядрах нь амтат сайхан зүүд зүүдлэхийг хэлж байгаа юм бол яагаад ээж ядарсанаа хэлэхдээ ийм уур уцаартай хэлж байгаа юм бол?

    "Ээжээ, хүн ядрахдаа амтат сайхан зүүд зүүдэлдэг гэсэн. Эмээ тэгж хэлсэн."

    "Нам унтаж л байвал тэр амтат сайхан зүүд ч яамай! Ядарч үхлээ!"

    Хүү ийм үгэнд маш дургүй байлаа. Ядарсан, ийм юмнаас болж, тйим юмнаас болж ядарсан...

    "Ээжээ, таныг ядраахгүй гэсэндээ би танд тус... "

    "Заза дараа дээр ярья! Өнөөдөр үйлчлүүлэгч ихтэй байсан учраас ажлаа дуусгаж чадсангүй. Аавыг чинь ирэхээс өмнө хоолоо хийх хэрэгтэй байна. За миний хүү явж тогло!"

    "Ээжээ та ядарсан гээ биздээ..."

    "Тэгээд?"

    "Би ч гэсэн тоглосоор байгаад ядарчлаа."

    "Тэгээд би яах вэ?"

    "Мэдэхгүй..."

    Хүү хийж болохгүй зүйлүүдийг сайн мэддэг байлаа. Харин томчууд хийж болох зүйлүүдийг огт мэддэггүй нь ямар хачирхалтай гээч. Гэтэл гэнэт тог тасарчихав. Ээж "Одоо лаа хаанаас олноо!" гэж ууртай үглэсээр шүүгээ сав онгичиж эхлэв. Жаал хүү буйдан дээр хэвтэн эмээгийнхээ тосгоныг бодож эхлэв.

    Хийн дэнлүүний гэрэлд галзуу туулайн үлгэрийг яриулж байсныгаа санан ханан дээр тусах машины гэрэлд эмээгээ дуйраан гараараа туулайн дүрс гаргахыг хичээж байв. Туулайгаа ийш тийш зугаалуулан гүйлгэж хананаас хананд харайлгаж байлаа. Гэвч бяцхан хүү ядарчээ. Булцгар зөөлөн гараа ч татах чадалгүй болтлоо нойрондоо дарагджээ. Хүүгийн гар буйдан даган уналаа.

    Тог ирлээ. Ээж нь хүүгээ чимээгүй болсоныг анзааран яаран том өрөөндөө ортол жаалхүү бяцхан хөөрхөн өвдгөө элгэндээ тэврээд нам унтсан байлаа.

    Эхийн сэтгэл гэнэт тавгүйтэн ширээн дээрх баланс дансаа тооцоогоо дургүйцсэн нүдээр харав. Нүдэнд нь харуусал, хайр, өрөвдөл илэрч байв. Хүүгээ сэрээхээс эмээн духан дээр нь үнслээ. Хүү эхийнхээ хайр дүүрэн үнсэлтийг хүлээж байсан юм шиг "Ээжээ ажлаа дуусахаар нь намайг хайрлаарай за?" гэв.

    Өөрийгөө хайрлуулахыг тулд "цаг авч" байгаа хүүгээ хараад ээж өглөө болтол мэгшин уйлав.
    avatar
    Amka Nergui Aea

    Бичлэгийн тоо : 584
    Join date : 2011-11-06
    Age : 26

    Re: Сургамжит өгүүллэг

    Шинэ сэдэв оруулах  Amka Nergui Aea on Дав 3 сар 12, 2012 3:01 am

    Ухаантай эхнэр
    Хуримын анхны өдрөө би эхнэрээ гэртээ хоёр гар дээрээ өргөн авч оруулсан юм. Хуримын машин бидний амьдрах нэг өрөө байрны гадна зогсож байлаа. Миний найзууд: "Эхнэрээ гар дээрээ өргөж ор!" гэж шаардсан юм. Ингээд л би эхнэрээ гэртээ өргөн оруулахад, тэр минь инээмсэглэж байсансан. Энэ өдрөөс хойш би хүчирхэг, аз жаргалтай нөхөр болсон юм даа.
    Цаг хугацаа улиран одсоор түүнээс хойш арван жил өнгөрчээ. Энэ хугацаанд бидний амьдрал хэвийн үргэлжилсээр байв. Бид хүүхэдтэй болж, миний хувьд мөнгө олж, гэр бүлээ тэжээхийн тулд бизнес эрхэлж эхэллээ. Бидний хөрөнгө аажмаар өссен боловч эхнэр бид хоёрын харилцаанд бага зэрэг нөлөөлсөн юм. Тэрээр төрийн албанд ажилладаг бөгөөд өглөө бүр бид гэрээсээ хамт гарч, гэртээ цуг ирцгээнэ. Удалгүй хүү минь сургуульд орлоо. Амьдралын өдөр хоногууд үргэлжилсээр...
    Гэтэл Нина гэдэг бүсгүй миний амьдралд орж ирлээ. Энэхүү үйл явдал ингэж өрнөсөн юм. Нэгэн нартай өдөр би цонхон дээрээ зогсож байлаа. Нина гэнэт орж ирээд миний араас тэвэрч авав. Түүнээс хойш би түүнд бүх талаараа татагдаж эхлэв. Тэр ч байтугай би түүнд байр худалдан авч өглөө. Нина намайг охидын нүд булаасан залуу гэж хэлдэг байсан. Миний эхнэр ч мөн гэрлэхдээ ингэж хэлж байсан санагдана. Би дотроо эхнэрээ араар нь тавьж болохгүй шүү дээ гэж бодсон боловч сэтгэлээ татаж авч чадсангүй.
    Тэгээд би Нинагийн гараас бариад "Чи одоо тавилгаа сонгоорой! Би компани дээрээ хийх ажилтай!" гэхэд тэр дургүй байлаа. Энэ үед эхнэртээ салах тухайгаа хэрхэн яаж хэлэх вэ гэж сэтгэл минь ихэд түгшиж байсан. Үнэндээ миний эхнэр маш сайн эзэгтэй бөгөөд орой бүр хоолоо хийгээд тун завгүй байдаг. Нэгэн удаа хамтдаа оройн хоолоо идээд сууж байхдаа би түүнд тоглоомоор "Хэрвээ бид салбал чи яах вэ?" гэж асуухад тэр над руу хэсэг гайхаж харснаа юу ч хэлээгүй. Түүний хувьд салалт гэдэг төсөөлөхийн аргагүй хол зүйл байж дээ. Хэрвээ би нухацтайхан хэлсэн бол тэр чухам яах байсан гэдгийг төсөөлж чадахгүй байв.
    Дараачийн өдөр эхнэр ажлын өрөөнд орж ирэхэд, Нина зөрөөд гарав. Миний бүх ажилтан эхнэрт минь аятайхан харагдахыг хичээж байгаа нь илт харагдана. Тэр минь ямар нэгэн сэжиг авсан бололтой, ажилчид руу инээмсэглэн харах боловч түүний нүдэнд шаналж байгаа нь илт мэдрэгдэв.
    Нина өдөр бүр надад "Чи түүнээс салах хэрэгтэй! Хоёулаа хамтдаа амьдаръя!" гэж шаардана.
    Нэг удаа би эхнэрийнхээ гарыг бариад, "Би чамд нэг зүйл хэлмээр байна!" гэхэд тэр минь ихэд шаналж байгаа бололтой чимээгүй байв. Би зориг гарган, "Би чамаас салмаар байна" гэж хэлэхэд,
    "Яагаад?" гэж тэр асуулаа. Би түүний асуултаас зайлсхийсэн болов. Энэ бүрхэг хариулт түүний уурыг хүргэж орхив. Гэнэт тэр халбагаа аваад над руу шидэж, "Чи ч эр хүн юм даа!" гэж хашгирав. Тэр шөнө бид хоёр үг сольсонгүй. Эхнэр минь уйлсаар, "Бидний гарлэлт яагаад салах сарнихдаа тулав гэдгийг чамаас мэдэхийг хүсэж байна!" гэж хэллээ. Тэгэхэд би түүнд зөв хариулт өгч чадсангүй. Учир нь миний сэтгэл зүрх Нина руу явчихсан шүү дээ. Сэггэл минь маш их өвдсөн тул би түүнтэй салах өргөдлөө бичихдээ "Эхнэрийгээ байшин, машин, миний компанийн 30 хувийн эзэмщих эрхтэй" гэж тодорхойллоо. Харин эхнэр үүнийг харснаа шууд л ураад хаяв. Сэтгэл өвдөж эхэллээ. Арван жил хамтдаа амьдарсан бүсгүй минь нэг л өдөр танихгүй хүн болчихлоо. Гэхдээ би хэлснээсээ буцсангүй, Эцэст нь тэр миний төлөвлөснөөр өмнө минь ирээд уйлав. Миний хувьд түүний уйлах нь тэр хүлээн авч байгаа юм шиг санагдана. Миний салах тухай санал аажимдаа тодорхой болсон юм.
    Нэгэн орой би үйлчүүлэгчидтэйгээ уулзаад гэртээ ирлээ. Харин би эхнэрийгээ ямар нэгэн зүйл бичиж байхыг олж харав. Би ядарсан тул унтахаар хэвтлээ. Шөнө дунд гэнэт сэрсэн чинь эхнэр минь ширээн дээр сууж байна. Би юу ч хэлсэнгүй буцаад унтав. Өглөө болоход эхнэр минь салах болзлоо хэлэв. Тэр надаас юу ч авахыг хүссэнгүй. Намайг түүнээс нэг сарын дараа салахыг хүсэж, тэр хугацааг хүртэл энгийн амьдрах ёстой гэлээ. Түүний ингэж хэлэх шалтгаан нь ойлгомжтой байлаа. Хүү минь зуслангаас нэг сарын дараа ирэх бөгөөд түүнийг ирээд аав ээж хоёрыгоо салсан гэдгийг бүү хараасай гэж тэр боджээ. Ингээд тэр салах болзлоо егчихөед надаас иигэж асуусан нь : " Хуримын өдөр чи намайг гэртээ хэрхэн оруулж ирснээ санаж байна уу?" гэхэд тэр жилийн гэгээн, сайхан дурсамжуудаа эргэн дурсаж эхлэв. Би толгой дохиж "Санаж байна" хэмээн хариулахад.
    Эхнэр: "Чи намайг хоёр гар дээрээ өргөөд оруулж байсан шигээ салах үедээ ч бас хоёр гар дээрээ өргөөд, гэрээсээ гаргах ёстой! Өнөөдреес эхлэн чи намайг бүтэн сарын турш өдөр бүр унтлагын өрөөнөөс үүд хүртэл өргөж гаргах ёстой!" гэв. Хариуд нь би инээмсэглэн зөвшөөрлөө. Хөөрхий эхнэр минь тэр сайхан өдрүүдийг дурсан санаж, салахдаа ч гэсэн утга учиртай байя гэж бодсон байх даа.
    Харин би Нинад эхнэрийнхээ салах болзлын талаар ярихад, тэр "Тэнэг санаа байна" гээд шоолон инээж байснаа, "Эхнэр чинь ямар ч заль хэрэглэлээ гэсэн чи түүнээс салах ёстой шүү" гэж ууртай хэлэв. Түүний энэ үг яагаад ч юм намайг тавгүй болгож орхилоо.
    Эхнэр бид хоёр салах тухай ярьж эхэлснээсээ хойш бие биенээсээ их хөндий байдаг болов. Эхний өдөр түүнийг өргөхөд нэг л тухгүй байв. Хүү минь бидний араас баярлан алгаа ташиж, аав ээжийг өргөж байна хэмээн хөөрөн баясна. Хүүгийн хэлэх үгс миний сэтгэлийг өвтгөж байв. Унтлагын өрөөнөөс зочны ерөө, дараа нь хаалга хүргэж, 10-аад метр алхав.
    Миний эхнэр нүдээ аниад. "Өнөөдрөөс эхлэе дээ! Гэхдээ хүүдээ энэ тухай ярих хэрэггүй" гэж зөөлөн шивнэлээ. Би сандарч толгой дохиж, түүнийг хаалгаар гаргаад орхилоо. Ингээд тэр автобусаар ажил руугаа яаран одлоо.
    Хоёр дахь өдөр өргөхөд арай хөнгөхөн байлаа. Тэр миний цээжээр тэврэхэд. түүнээс дасал болсон сайхан үнэр үнэртэж байв. Би ийм
    сайхан хатагтайн гоо сайхныг олж хараагүй их удсанаа ухаарав. Гэхдээ тэр минь зал\л~хан харагдахаа больжээ. Нүүрэн дээр нь бага зэрэг үрчлээ суусан байв.
    Гурав дахь өдөр. Тэр надад. "Тадна цэцэрлэгийг засварлаж байгаа тул болгоомжтой яваарай!" гэж шивнэв.
    Дөрөв дэхь өдөр би түүнийгээ өргехөд, бид одоо ч гэсэн сайхан хосууд хэвээр юм байна гэдгээ гэнэт ухаарч билээ. Харин тэр үед Нинагийн тухай болол аажмаар замхарч эхэлсэн. Тав болон зургаа дахь өдөр тэр надад зарим нэг зүйлийн талаар сануулав. "Индүүдсэн цамц маань хаана байгаа, хоол хийхдээ болгоомжтой байх" талаар ярихад би толгой дохилоо. Харин би түүнд татагдах нь нэмэгдлээ. Би энэхүү болсон явдлын талаар Нинад хэлсэнгүй. Өдөр бүр л эхнэрээ тэврээд явахад арай амархан болоод ч байгаа юм шиг санагдав. Магадгүй өдөр бүр давтдаг болохоор тэр юм болов уу? Би түүнд, "Чамайг тэврээд явахад тийм хэцүү байдаг больжээ" гэхэд, тэр өөрийнхөө даашинзуудаас өмсөхөөр сонгосон боловч бүгд томдож байлаа. Эхнэр минь: "Миний бүх даашинз таргалчихсан байна" гэхэд миний инээд хүрсэн ч, би хүчтэй болохоор биш, тэр минь тураад байгаа учраас хөнгөхөн болоод байгааг мэдэв. Энэ үед би түүний сэтгэлд ямар их шаналал авчирч байгаагаа ухаарлаа. Дахиад л миний сэтгэл шаналсаар ... . Би эхнэрийнхээ хүзүүнд аажим хүрэх үед хүү минь орж ирээд. "Ааваа одоо та ээжийг өргөж гаргах цаг боллоо!" гэлээ. Энэ бүхэн хүугийн минь хувьд их сонирхолтой байгаа бололтой. Эхнэр минь намайг хүүгээ
    чанга тэврэхийг хүсэв. Би сүүлийн мөчид санаагаа хувиргах вий гэж их айлаа. Би түүнийг гартаа тэврээд унтлагын өрөөнөөс зочны өрөө рүу тэгээл хаалта руу авч явав. Түүний гар нь миний хүзүүг зөөлөн илбэхэд. түүнийгээ хуримын өдөр авчирсан шиг чанга тэврэн гаргалaa. Гэхдээ тэр минь турж эцээд, улам хөнгөхөн болсон нь намайг их гунигтай болгочихов. Ингээд хамгийн сүүлчийн өдөр би түүнийгээ гартаа тэвэрсэн боловч алхаад явахад хэцүү байлаа. Хүү минь сургуульдаа нилээд эрт явжээ. Эхнэр минь: "Үнэндээ би чамайг насан туршдаа миний түшиг тулгуур болж явна гэдэгт найдаж байна" гэхэд, түүнийгээ чанга гэгч тэврээд "Чи бид хоёрт нэг л зүйл дутаад байсан юм байна. Бид хоёр бие биедээ ойр байлгүй дэндүү их удсан байна шүү дээ" гэлээ.
    Би хаалгаа ч хаалгүй, машин руугаа гүйлээ. Хойшлуулах л юм бол миний санаа өөрчлөгдөх вий гэж айж байв. Дээд давхар руу шууд гарахад Нина хаалгаа нээн угтав. Би түүнд "Уучлаарай, Нина! Би салахаа болилоо! Чамаас уучлалт гуйх гэж ирсэн юм. Би эхнэрээсээ салмааргүй байна. Бидний гэрлэлт уйтгартай байсан нь магадгүй чи бид хоёр амьдралын энгийн нандин зүйлсийг анзаардаггүй байсантай холбоотой байж болох юм. Бид бие биенээ хайрлахаа болиогүй юм байна" гэж хэллээ. Би түүнийгээ гэртээ өргөн авч орсноос хойш тэр минь надад хүү төрүүлж өгсөн. Одоо би түүнийгээ хөгшин болтлоо хайрлахаар шийдлээ. Уучлаарай!"
    гэв.
    Нина гэнэтхэн ухаан орсон бололтой хацар дээр минь тас хийтэл алгадаад, хаалгаа чанга хаагаад уйлж байгаа нь сонсогдоно. Би доошоо буугаад ажил руугаа явлаа.
    Цэцгийн дэлгүүрийн хажуугаар өнгөрөхдөө би эхнэртээ дуртай цэцгийг нь захиалав. Худалдагч охин мэндчилгээний үг бичихийг надаас гуйхад нь би инээмсэглэн "Чамайгаа насан туршдаа өргөн гаргаж байх болно" гэж бичсэн билээ.
    avatar
    Amka Nergui Aea

    Бичлэгийн тоо : 584
    Join date : 2011-11-06
    Age : 26

    Re: Сургамжит өгүүллэг

    Шинэ сэдэв оруулах  Amka Nergui Aea on Дав 3 сар 12, 2012 3:01 am

    80 настай өвгөн 45 настай өндөр боловсролтой xүүтэйгээ хамт буйдан дээр сууж байна.
    Гэтэл нэг хэрээ цонхон дээр ирж суув.
    Аав нь хүүгээсээ ''Энэ юу вэ?'' гэж асууж гэнэ. Хүү нь: '''Хэрэээ байна'' гэж хариулав.
    Хэсэг байснаа аав нь хүүгээсээ ''Энэ юу вэ?'' гэж хоёр дахь удаагаа асуув.
    Хүү нь: ''Ааваа би таньд хэлсэн шүү дээ!'' гэлээ.
    Тун удалгүй хөгшин эцэг хүүгээсээ гурав даxь удаагаа ''Энэ юу вэ?'' гэж асуулаа.
    Хүүгийн хоолойд ямар нэгэн уур уцаар , бухимдлийн аяс илрэн,аав руугаа хараад
    " Хэрээ гэж байна шүүдээ! Хэрээ гэж байна !" гэлээ.
    Хэдхэн xором өнгөрөв үү үгүй юу ахиад л аав нь: ''Энэ юу вэ?'' гэж дөрөв дэх удаагаа асууж гэнэ.
    Энэ удаад Хүү аавруугаа хашгачин," Та яагаад энэ асуултыг дахин дахин давтаад байгаа юм бэ ? . Би таньд хэрээ гэж хэдэн удаа хэлэх ёстой юм.Та үүнийг ойлгох чадваргүй болсон гэжүү ?" гэлээ
    Ингээд аав нь өрөө рүүгээ яваад нэгэн хуучирч элэгдсэн тэмдэглийн дэвтэр авчрав.
    Энэ тэмдэглэлийг аав нь хүүгээ төрсөн цагаас нь эхлэн хөтөлсөн байлаа. Нэг хуудас эргүүлээд хүүгээ уншихыг хөгшин эцэг нь хүсэв.
    Xүүгийн уншсан хуудсан дээр нь ингэж бичсэн байв.
    Өнөөдөр гурван настай хүү минь надтай хамт буйдан дээр сууж байтал цонхон дээр нэгэн хэрээ ирж суув. Миний хүү надаас 23 удаа ''Энэ юу вэ?'' гэж асуухад би 23 удаа "Энэ бол хэрээ!" гэж хэлсэн юм.
    Хүүгээ нэг л асуултийг давтан давтан асуух бүрт нь би 23 удаа тэврэн авч үнссэн юм.
    "Хэдийгээр миний томоогүй хүү намайг жаахан залхаасан боловч миний уур уцаар огт хүрээгүй билээ" гэж бичсэн байлаа

    Хүү нь ааваасаа 23 удаа асуухад аав нь огт уурлалгүй 23 тэвэрч авч үнссэн бол өнөөдөр аав нь хүүгээсээ 4 хөн удаа асуухад хүү дарамт шахалт мэтээр хүлээн авч уурлаж уцаарлав.

    Хэрэв таны аав ээж нас өндөр болж байгаа бол тэднийгээ дарамт бэрхшээл шиг битгий харж байгаарай . Харин тэдэнтэйгээ зөөлнөөр хандаж даруу тэвчээртэй хүйлцэнгүй халамжтай хандах хэрэгтэй . Тэд биднийг төрсөн цагаас минь эхлэн хайрлаж хамгаалсаар ирсэн шүүдээ ! . Тиймээц бид өөрсдийн аав ээжийгээ аз жаргалтай тайван амьдруулхын төлөө зүтгэх нь зөв билээ.
    avatar
    Amka Nergui Aea

    Бичлэгийн тоо : 584
    Join date : 2011-11-06
    Age : 26

    Re: Сургамжит өгүүллэг

    Шинэ сэдэв оруулах  Amka Nergui Aea on Дав 3 сар 12, 2012 3:02 am

    Хүүгийн минь хайртай охин

    “Би төрсөн өдрөөрөө Ундраагаа гэртээ авчраад барбины палааж өмсгөж байгаад хуримаа хийнэ ээ” Хүү маань ингэж хэлсэн. Тэр одоо таван нас зургаан сартай. Гэхдээ ингэж хайр зарлаж байхдаа тэр дөрөвтэй байсан юм. “Ундраа гэж хэн юм?” гэж бид түүнээс асуулаа. “Манай ангид хоёр Ундраа байдаг. Нэг нь шар, нөгөөдөх нь хар үстэй. Хар үстэй Ундраа миний найз. Тэр хөөрхөн” Хэрэгт дурлан маргааш нь цэцэрлэгт нь очиж Ундрааг нь хартал тайрмал хар үстэй, булцгар цагаан охин байлаа. Хүү маань ганц чихэр олдсон ч “Ундраатайгаа хувааж иднэ” гэдэг боллоо. “Ундраа надтай муудчихсан” гээд заримдаа хачин гунигтай ирнэ. “Сайндчихсаан” гээд инээд алдана. Хүүгийн минь бяцхан зүрхэнд тэр нэг энхрийхэн охин хаана нь ч юм бэ үүрээ зассан шувуу шиг суужээ. Тэгж явсаар цэцэрлэг амарлаа.

    “Ээж ээ, Ундраа цэцэрлэгтээ ирээгүй” Есдүгээр сарын 1-нд гэртээ хүү маань урамгүйхэн ирлээ. “Өөр цэцэрлэгт орчихсон гэж багш хэлсэн” хэмээн араас нь дуу муутайхан нэмж хэлэв. Уйдах завгүй өдөржин тоглодог байсан хүү маань зуны гурван сар Ундраагаа санаж байжээ. Байсхийгээд “Ундраа яагаад өөр цэцэрлэгт явсан юм бол?” гэж асууна. Намар өнгөрч, өвөл боллоо. Байн байн өнөө нэхэл хатуутай асуулт хүүгийн маань амнаас гарна. Удалгүй цэцэрлэгийнх нь таван жилийн ой болов. Баярт нь уригдан, багш нартай нь хууч хөөрөн, хүүхдүүдийнхээ хөгтэй явдлын тухай ярилцан инээлдэн оройжингоо хөгжилдөв. Хүүгийнхээ хайрын түүхийг ярьтал багш нар дуугаа хураачихлаа. Хажууд минь суусан эмч багш “Хөөрхий тэр охин аав, ээжтэйгээ хөдөө явж байгаад осолд ороод өнгөрчихсөн шүү дээ” гэж хэлэв. Тэр уйлж байлаа. Зүрхийг минь зүсээд хаячих шиг л болов. Өөр цэцэрлэгт ороогүй, өнгөрчихсөн юм байж. Хүүгийн минь бяцхан зүрхэнд энхрийхэн төрхөө үлдээчхээд тэр охин яваад өгчхөж. Тэр өдөр гэрт маань гуниг дүүрэн өнжлөө. Өөр цэцэрлэгт яагаад орсныг нь бодоод бодоод олохгүй яваа муу хүүгээ хачин ихээр өрөвдөв.

    Хэдхэн хоногийн өмнө ажлаар гадагшаа яваад ирэхдээ нөхөр маань охиндоо ганган ээмэгнүүд авчирлаа. Гартаа шинэ машин барьсан хүү маань эгчийнхээ гоёлыг үзэлцэн хошуу дүрж сууна. Буйдан дээр зэрэгцэж суучихаад толгойгоо нийлүүлэн сонжино. Нэг ээмгийг хоёулаа дуу алдан шохоорхов. Хос ээмэгний нэг нь цэцэг барьсан хүү, нөгөө нь хөөрхөн охин байх юм. “Энэ чинь та хоёр юм уу даа?” гэтэл “Үгүй ээ, Ундраа бид хоёр” гэх нь тэр. Инээмсэглэл минь салхинд хөөгдсөн үүл шиг арилж, нулимс урсаад ирлээ. Одоо хүртэл санасаар.

    Энэ амьдралд дөрөвхөн жил болчхоод явахдаа тэр жаахан охин өөдөсхөн хүүгийн маань зүрхэнд нандин мэдрэмж үлдээгээд явчхаж. Тийм нандин хайрын эзнийг нь өнгөрчихсөн гэж хүүдээ хэлэхээс би айдаг. Өөр цэцэрлэгт орсон, тэгээд өөр сургуульд орно. Өөр юуг ч хэлж чадахгүй.

    Эрээн алаг даашинз, ууттай бэлэг, хүүхдийн парктай баярын өдөр энхрийхэн тэр охиныг өөрийн эрхгүй дурслаа. Хорвоод зуурын төдий ирээд хайранд умбаж яваад тэнгэрт ниссэн Ундраадаа хүүхдийн баярын мэнд хүргэе. Чамайг энхрийлэн илбэж байсан тэр их хайрын чинь нэг хэлтэрхий миний хүүгийн зүрхэнд байсан юм шүү. Одоо ч байгаа. Том болохоор нь би түүнд чиний тухай ярьж өгнө өө.

    Sponsored content

    Re: Сургамжит өгүүллэг

    Шинэ сэдэв оруулах  Sponsored content


      Одоо цаг Ням 5 сар 20, 2018 7:34 pm болж байна